នៅពេលដែលការចរចា រវាងសហរដ្ឋអាមេរិក និងអ៊ីរ៉ង់ បានបញ្ចប់មុនព្រះអាទិត្យរះ នាថ្ងៃសៅរ៍ (ទី១១ ខែមេសា ឆ្នាំ២០២៦) ដោយគ្មានបទឈប់បាញ់ជាអចិន្ត្រៃយ៍ សហរដ្ឋអាមេរិកបានប្រាប់ថា ខ្លួនបានធ្វើការផ្តល់ជូនចុងក្រោយដ៏ល្អបំផុត តែអ៊ីរ៉ង់មិនបានទទួលយកទេ។

បន្ទាប់ពីបញ្ចប់កិច្ចប្រជុំរយៈពេល ២១ម៉ោងជាមួយមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់អ៊ីរ៉ង់ នៅទីក្រុង Islamabad ប្រទេសប៉ាគីស្ថាន ដោយមិនបានបញ្ជាកបន្ទាត់ក្រហមជាអ្វី អនុប្រធានាធិបតី J.D. Vance បាននិយាយថា៖ «យើងបានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថា តើខ្សែបន្ទាត់ក្រហមរបស់យើងជាអ្វី ពោលគឺអ្វីដែលយើងមានឆន្ទៈក្នុងការសម្របសម្រួលជាមួយពួកគេ និងអ្វីដែលយើងមិនមានឆន្ទៈក្នុងការសម្របសម្រួលជាមួយពួកគេ»។

ប៉ុន្មានថ្ងៃមុនដល់ពេលចរចា ភាគីទាំង២ បានចេញសេចក្តីថ្លែងការណ៍ជាសាធារណៈដែលបង្ហាញថា ពួកគេនៅតែមានគំនិតខ្វែងគ្នាឆ្ងាយ ជុំវិញបញ្ហាសំខាន់ៗជាច្រើន។ ភាគីទាំង២ មិនបានយល់ស្របសូម្បីថា តើបទឈប់បាញ់រយៈពេល ២សប្តាហ៍ដែសម្រេចបានកាលពីថ្ងៃទី៧ ខែមេសា អនុវត្តចំពោះការប្រយុទ្ធគ្នានៅក្នុងប្រទេសលីបង់ដែរ ឬទេ ជាជម្លោះដែលស្ទើរតែធ្វើឲ្យកិច្ចប្រជុំរអាក់រអួល។

ព្រឹកថ្ងៃទី១១ ខែមេសា មន្ត្រីអ៊ីរ៉ង់ ២រូបដែលដឹងពីការចរចានេះ បានបង្ហើបឲ្យដឹងថា ចំណុចជាប់គាំងសំខាន់ៗចំនួន ៣ នៅតែមាន ដូចជាការបើកច្រកសមុទ្រ Hormuz ឡើងវិញ ជោគវាសនានៃសារធាតុអ៊ុយរ៉ានីញ៉ូមចម្រាញ់ហើយ និងការទាមទាររបស់អ៊ីរ៉ង់ឲ្យបញ្ចេញប្រាក់ប្រហែល ២៧ពាន់លានដុល្លារដែលត្រូវបានបង្កនៅបរទេស។

អ្នកវិភាគម្នាក់ លោក Mehdi Rahmati នៅទីក្រុងតេអេរ៉ង់ បាននិយាយនៅក្នុងបទសម្ភាសន៍តាមទូរស័ព្ទថា៖ «នៅពេលដែលក្រុមមានភាពប្រាកដប្រជាចំនួន ២ ដែលមានបំណងចង់ឈានដល់កិច្ចព្រមព្រៀងមួយ ទៅដល់តុចរចា វាត្រូវតែជាការឈ្នះ-ឈ្នះ សម្រាប់ភាគីទាំង២។ វាមិនសមហេតុផលទេ ក្នុងការគិតថា យើងអាចចេញពីរឿងនេះ ដោយមិនធ្វើសម្បទានប្រកដប្រជាណាមួយនោះ»។

 តែយ៉ាងណាក្ដី ទោះបីជាកិច្ចប្រជុំ បានបញ្ចប់ទៅដោយគ្មានកិច្ចព្រមព្រៀងអ្វីក៏ដោយ ក៏ការណ៍ដែលពួកគេបានធ្វើឡើង គឺជាសញ្ញានៃវឌ្ឍនភាព។ លោកបណ្ឌិត Vali Nasr សាស្ត្រាចារ្យ និងជាអ្នកជំនាញអ៊ីរ៉ង់ នៅសាកលវិទ្យាល័យ Johns Hopkins នៅសហរដ្ឋអាមេរិក បាននិយាយថា៖ «នេះគឺជាការចរចាដោយផ្ទាល់ដ៏ធំ រវាងសហរដ្ឋអាមេរិក និងអ៊ីរ៉ង់ ហើយវាឆ្លុះបញ្ចាំងពីចេតនារបស់ភាគីទាំង២ ក្នុងការបញ្ចប់សង្គ្រាមនេះ។ ហើយមានសន្ទុះវិជ្ជមានយ៉ាងច្បាស់ ដើម្បីបន្តការចរចា ដរាបណាពួកគេមិនបញ្ឈប់»៕