ប្រជាជនអ៊ីរ៉ង់កំពុងគិតពីផលប៉ះពាល់នៃសង្គ្រាម ប៉ុន្តែសេដ្ឋកិច្ចប្រទេសនេះនៅតែអាចទប់ទល់ទៅនឹងការប្រឈមមុខដាក់គ្នានៅឈូងសមុទ្រសម្រាប់ពេលនេះ ទោះបីជាមានការបិទផ្លូវទឹកដោយកងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិកលើការនាំចេញថាមពលរបស់ខ្លួនក៏ដោយ។ ទីក្រុងតេអេរ៉ង់ បានបិទច្រកសមុទ្រ Hormuz ហើយទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោន បានបិទកំពង់ផែឈូងសមុទ្ររបស់អ៊ីរ៉ង់ជាផ្នែកមួយនៃភាពជាប់គាំងជាមួយសហរដ្ឋអាមេរិក ខណៈការចរចាបទឈប់បាញ់ក៏បានជាប់គាំង។

ប៉ុន្តែអ៊ីរ៉ង់ មានការផ្គត់ផ្គង់ជាច្រើននៅក្នុងស្រុក ពាណិជ្ជកម្មមានស្ថិរភាពជាមួយប្រទេសជិតខាង និងបង្ហាញសញ្ញានៃការខាតបង់ចំណូលរដ្ឋមានកម្រិត។ មន្ត្រីនិយាយថា «ផលិតផលក្នុងស្រុក មិនបានកើនឡើងតម្លៃនោះទេ។ ប៉ុន្តែទំនិញនាំចូលភាគច្រើនមានតម្លៃថ្លៃ ប្រហែល២០ ទៅ៣០ ភាគរយ»។

អាជ្ញាធរ មិនបានបែងចែកប្រេងឥន្ធនៈ ឬអាហារ ទប់ស្កាត់ការដកប្រាក់ពីធនាគារ ឬពន្យារពេលការទូទាត់ប្រាក់ខែរដ្ឋនោះទេ ហើយធ្នើរទំនិញនៅផ្សារទំនើបនៅតែពេញ។

លោកស្រី Sanam Vakil ប្រធានកម្មវិធីនៅតំបន់មជ្ឈិមបូព៌ា នៅក្នុងទីក្រុងឡុងដ៍ បាននិយាយថា រូបិយប័ណ្ណរបស់ប្រទេសអ៊ីរ៉ង់ គឺប្រាក់រីយ៉ាល (rial) មិនធ្លាក់ចុះឆ្ងាយពីតម្លៃនៅមុនសង្គ្រាមនោះទេ។ លោកស្រីបាននិយាយបន្ថែមថា ទីក្រុងតេអេរ៉ង់ បានបង្កើតសេដ្ឋកិច្ចមានភាពធន់ ដោយពឹងផ្អែកលើប្រទេសជិតខាងខ្លួន សម្រាប់ពាណិជ្ជកម្ម។

ទោះជាយ៉ាងណា នៅតាមដងផ្លូវក្នុងទីក្រុងតេអេរ៉ង់ មានការលំបាកផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចខ្លាំង។ អាជីវកម្មអ៊ីរ៉ង់មួយចំនួនត្រូវបានបំផ្លាញដោយតម្លៃខ្ពស់ ការរំខានដល់ខ្សែច្រវ៉ាក់ផ្គត់ផ្គង់ និងការដាច់អ៊ីនធឺណិត។