ដឹកប្រេងជាច្រើន ពីជុំវិញពិភពលោក បានធ្វើដំណើរទៅដល់សហរដ្ឋអាមេរិក ក្នុងចំនួនមិនធ្លាប់មានពីមុនមក។ បន្ទាប់ពីបានផ្ទុកទំនិញ នៅរដ្ឋ Alaska និងតាមបណ្តោយឆ្នេរសមុទ្រឈូងសមុទ្រសហរដ្ឋអាមេរិក នាវាទាងនោះបានត្រឡប់ទៅកាន់សមុទ្រវិញ ពោលគឺទៅកាន់ជប៉ុន ប្រទេសខ្លះនៅតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ និងសូម្បីតែឆ្ងាយរហូតដល់អូស្ត្រាលី។

សរុបមក ក្នុងរយៈពេល ៩សប្តាហ៍កន្លងមកនេះ ប្រេងឆៅជាង ២៥០លានបារ៉ែល ពីអណ្តូងប្រេង និងកន្លែងស្តុកប្រេង នៅទូទាំងសហរដ្ឋអាមេរិក ត្រូវបានដឹកជញ្ជូនទៅក្រៅប្រទេស។ កម្រិតបានធ្វើឲ្យប្រទេសនេះ ក្លាយជាប្រទេសនាំចេញប្រេងឆៅលេខ១ ម្តងទៀត ដោយវ៉ាដាច់អារ៉ាប៊ីសាអ៊ូឌីត ហើយបានប្រែក្លាយប្រទេសមានសេដ្ឋកិច្ចធំជាងគេបំផុតរបស់ពិភពលោកមួយនេះទៅជាប្រភពដ៏សំខាន់ សម្រាប់អ្នកប្រើប្រាស់សកល ខណៈដែលការបិទស្ទើរទាំងស្រុង ចំពោះច្រកសមុទ្រ Hormuz ធ្វើឲ្យការផ្គត់ផ្គង់នៅមជ្ឈិមបូព៌ា កាន់តែជួបបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងរ។

តែយ៉ាងណាក្ដី ការនាំចេញដ៏ច្រើនបំផុតរបស់អាមេរិកនេះ ក៏ភ្ជាប់មកជាមួយនឹងការព្រមានផងដែរថា កាទ្រទ្រង់ការផ្គត់ផ្គង់នេះ កំពុងទៅកៀកយ៉ាងឆាប់រហ័សនឹងដែនកំណត់របស់វា។ អ្នកជំនាញថាមពលជាច្រើន កំពុងចោទសួរថា តើការដឹកជញ្ជូននេះ អាចរក្សាបានរយៈពេលយូរប៉ុន្មាន នៅកម្រិតបែបនេះ។ ស្តុកក្នុងស្រុករបស់សហរដ្ឋអាមេរិក កំពុងថយចុះយ៉ាងឆាប់រហ័ស ដោយស្តុកប្រេង និងឥន្ធនៈសរុប បានធ្លាក់ចុះអស់រយៈពេល ៤សប្តាហ៍ជាប់ៗគ្នា ដល់កម្រិតទាបជាងមធ្យមភាគជាប្រវត្តិសាស្ត្រ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ក្រុមហ៊ុនផលិតប្រេងរបស់អាមេរិក កំពុងជួបការលំបាក ក្នុងការរក្សាបានកម្រិតដូចគ្នានោះ។

លោក Clayton Seigle អ្នកស្រាវជ្រាវជាន់ខ្ពស់ នៅមជ្ឈមណ្ឌលសិក្សាយុទ្ធសាស្ត្រ និងអន្តរជាតិ ក្នុងទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោន បាននិយាយថា៖ «នាវាកំពុងមកយកប្រេងរបស់យើង ប៉ុន្តែនៅពេលដែលប្រេងបរិមាណច្រើនកំពុងចាកចេញពីសហរដ្ឋអាមេរិក គេអាចរំពឹងថា តុល្យភាពនឹងកាន់តែជួបការលំបាកខ្លាំងឡើងៗ។ យើងកំពុងបង្កើតបញ្ហាខាងមុខឲ្យខ្លួនឯង តាមរយៈសកម្មភាពនេះ»៕