ភ្នំពេញ៖ ថ្ងៃទី១៧ ខែមេសា ឆ្នាំ២០២២នេះ គឺមានរយៈពេលទី៤៧ឆ្នាំហើយ បើយើងរម្លឹកទៅដល់ថ្ងៃនៃការឡើងកាន់អំណាចនៃរបបមួយដែលមានឈ្មោះថា « កម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ»។

កម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ«ក្លែងក្លាយ» បានក្លាយទៅជារបបប្រល័យពូជសាសន៍ប៉ុលពត ឬហៅថា “របបខ្មែរក្រហម”នោះ គឺចំថ្ងៃនេះហើយកាលពី៤៧ឆ្នាំមុន ដែលជាថ្ងៃចាប់ផ្តើមដែលរបបអាវខ្មៅ បានបង្ខំប្រជាពលរដ្ឋនៅទីក្រុងភ្នំពេញទាំងមូលអោយចាកចេញទៅតាមបណ្តាខេត្ត ហើយបន្ទាប់មកទៀត ពួកគេបានជម្លៀសប្រជាពលរដ្ឋពីតាមបណ្តាខេត្តទៅកាន់ជនបទ នឹងបានបង្ខំអោយធ្វើការដូចសត្វគោក្របី ទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ គ្មានថ្ងៃសម្រាក បំបែកបំបាក់គ្រួសារនិងសម្លាប់យ៉ាងរង្គាលយ៉ាងសាហាវឃោរឃៅបំផុត ។ 

សិទ្ធិសេរីភាពពលរដ្ឋ រួមទាំងសិទ្ធិរស់រាន នៅក្នុងរបបយង់ឃ្នងនោះគឺគ្មានទេ។ សូម្បីតែស្លៀកពាក់ខោអាវក៏ពួកគេតម្រូវអោយស្លៀកពាក់តែខោអាវពណ៍ខ្មៅមួយពណ៍គត់។

ក្រៅពីបង្ខំអោយធ្វើការគ្មានថ្ងៃសម្រាក របបព្រៃផ្សៃនេះបានធ្វើទារុណកម្ម និងវាយកំទេចសម្លាប់ប្រជាពលរដ្ឋតាមអំពើចិត្តដោយចោទថាជាខ្មាំង។ នៅក្នុងសម័យនោះ គ្រប់យ៉ាងត្រូវបានបោះបង់ចោលរួមទាំង ផ្ទះសំបែង សាលារៀន វត្តអារាម មន្ទីរពេទ្យ និងធនាគារ……។ល។ល។

ក្រោមការគ្រប់គ្រង និងដឹកនាំរបស់របបប៉ុលពតអស់រយៈពេល ៣ឆ្នាំ ៨ ខែ ២០ ថ្ងៃ គឺបានធ្វើអោយប្រជាពលរដ្ឋស្លាប់បាត់បង់ជីវិតអស់ជាង៣លាននាក់ ហើយនៅពេលនោះ ក៏គ្មានវត្តមានអង្គការសិទ្ធមនុស្សណាមកឈឺឆ្អាល ជួយប្រទេសកម្ពុជាដែរនៅក្នុងសម័យនោះ។

អ្នកឆ្លងកាត់របបនេះទាំងអស់ជឿថា សុទ្ធតែនៅចងចាំ និងមានស្លាកស្នាម ដិតដាមជាប់នៅក្នុងចិត្ត និងក្រសែភ្នែក។

តើនរណាខ្លះ ហើយមនុស្សប៉ុន្មាននាក់មិនខកបំណង និងមិនរងការឈឺចាប់ខ្លោចផ្សារនឹងរបបដែលអង្គការចាត់ទុកថា មហាលោតផ្លោះ មហាអស្ចារ្យនេះ ?

យើងទាំងអស់គ្នាគួរចងចាំនូវមេរៀនប្រវត្តិសាស្រ្តដ៏ជូរចត់នៃរបបដ៏ព្រៃផ្សៃមួយនេះ។

វាមិននៅឆ្ងាយទេ ប្រសិនប្រជាពលរដ្ឋមើលស្រាល ជឿឧបាយកល និងការញុះញ៉ង់ជនអគតិមួយចំនួន និងមិនប្រមូលផ្គុំជាសម្លេងតែមួយខំការពារនូវអ្វីៗដែលយើងមានក្នុងដៃនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ។

ថ្ងៃនេះ យើងឃើញភាពស្រស់ត្រលនៃការជួបជុំ និងស្នាមញញឹមតាមក្រុមគ្រួសារ។

ថ្ងៃនេះ យើងឃើញសំណើចក្កាកក្អាយ និងសម្លេងចំរៀង សូរសៀងតន្រ្តីនៅតាមភូមិស្ថាននីមួយៗរហូតដល់ចុងកាត់មាត់ញក។

ថ្ងៃនេះ សកម្មភាពដើរកម្សាន្តសប្បាយ រីករាយជាមួយនឹងការឆ្លើយឆ្លងគ្នាដោយមនោសញ្ចេតនាស្រលាញ់រាប់អានជាខ្មែរតែមួយនៅគ្រប់ទិសទី។

ថ្ងៃនេះ ទិដ្ឋភាពដ៏ស្រស់បំព្រងនៅលើដងផ្លូវ និងនៅតាមកន្លែងដើរកម្សាន្តនានាទូទាំងប្រទេស។

ពិតជាបានធ្វើឲ្យយើងទាំងអស់គ្នាជាមហាគ្រួសារមានសេចក្តីសុខ និងសុភមង្គល ជាមួយនឹងការទទួលនូវអំណរថ្ងៃថ្មីដោយក្តីសង្ឃឹម និងមោទកភាពយ៉ាងក្រៃលែង។

ដូច្នេះ ចូរប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរចងចាំនូវការចាប់ផ្តើមនៃសោកនាដកម្ម ១៧ មេសា ១៩៧៥ 

ហើយក៏ត្រូវមើលឲ្យឃើញ និងចងចាំនូវអ្នកដែលដែលផ្តើមឲ្យយើងមានអ្វីៗនាថ្ងៃនេះ។ ថ្ងៃនេះគឺសន្តិភាពដែលបានក្រាលគ្របដណ្តប់លើទឹកដីកម្ពុជា បានធានាដល់ការរស់រាន មានសេរីភាព និងជីវភាពល្អប្រសើរឡើងរបស់គ្រួសារនីមួយៗ។

សន្តិភាពពិតជាមានតម្លៃមិនអាចគណនា ហើយអនាគតកម្ពុជាពិតជាកាន់តែរីកចំរើន ថ្កុំថ្កើងឡើងជានិច្ច ខណៈដែលបងប្អូនប្រជាពលរដ្ឋខ្មែររួមគ្នាជាធ្លុងមួយ ព្រមទាំងជួយជ្រោងការអភិវឌ្ឍប្រទេសជាតិ និងគាំទ្រការដឹកនាំរបស់បុរសរដ្ឋដ៏ឆ្នើមរបស់ខ្លួនគឺសម្តេចតេជោ ហ៊ុន សែន នាយករដ្ឋមន្រ្តី ដែលជាជាស្ថាបនិក និងជាមគ្គុទេសក៍ឯកនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។

ត្រូវចងចាំ ហើយសូមចូលរួមទប់ស្កាត់កុំអោយមានដូចថ្ងៃ « ១៧ មេសា នាំ១៩៧៥» កើតឡើងសារជាថ្មីនៅលើទឹកដីនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ហើយជនកម្ពុជាគ្រប់រូបត្រូវតែងាកមករួមគ្នាការពារ«សន្តិភាព»សម្រាប់ជាតិខ្មែរយើងទាំងមូល។

ពេលនេះប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ សូម«អរគុណសន្តិភាព» ដែលកំពុងកើតមានពេញលេញទូទាំងផ្ទៃប្រទេសកម្ពុជា !(ដោយ ៖ សៅ ភិរុណ)