អតិថិជននៅស្ថានីយប្រេងឥន្ធនៈម្នាក់ បានដកក្រដាសប្រាក់មួយបាច់ចេញមក ដើម្បីបង់ថ្លៃចាក់ប្រេងពេញធុង។ បុគ្គលិកបង់ប្រាក់បានបដិសេធមិនទទួលលុយនោះ ដោយពន្យល់ថា ធនាគាររបស់ស្ថានីយនេះ បានឈប់ទទួលយកក្រដាសប្រាក់ និងកាក់សម្រាប់ដាក់ចូលគណនី ដោយសារព្រោះធនាគារនេះ មានសាច់ប្រាក់ច្រើនលើសលប់រួចទៅហើយ។

នៅតាមទីកន្លែងភាគច្រើន សាច់ប្រាក់គឺជារឿងសំខាន់បំផុត។ ប៉ុន្តែនៅតំបន់វេសបែង (West Bank) ដែលគ្រប់គ្រងដោយអ៊ីស្រាអែល ការមានសាច់ប្រាក់ច្រើនពេក កំពុងធ្វើឲ្យប្រព័ន្ធរស់នៅប្រចាំថ្ងៃជាប់ គាំង។ ប្រព័ន្ធធនាគារប៉ាឡេស្ទីនមានប្រាក់សេកែលអ៊ីស្រាអែល (Israeli shekels) ច្រើនជាងសមត្ថភាពដែលខ្លួនអាចគ្រប់គ្រងបាន។ ជាលទ្ធផល ក្រដាសប្រាក់ គឺកាន់តែពិបាកសម្រាប់ប្រជាពលរដ្ឋ ក្នុងការចំណាយ និងសម្រាប់អាជីវកម្ម ក្នុងការដាក់ចូលគណនីធនាគាររបស់ពួកគេ។

សាច់ប្រាក់ច្រើនលើសលប់នេះ កើតចេញពីជម្លោះរវាងធនាគារកណ្ដាលអ៊ីស្រាអែល (Bank of Israel) និងអាជ្ញាធររូបិយវត្ថុប៉ាឡេស្ទីន ដែលជាអ្នកត្រួតពិនិត្យធនាគារ និងស្ថាប័នហិរញ្ញវត្ថុរបស់ប៉ាឡេស្ទីន។ អ៊ីស្រាអែលបានកំណត់បរិមាណរូបិយប័ណ្ណជាក់ស្តែង (សាច់ប្រាក់ក្រដាស និងកាក់) ដែលខ្លួនទទួលយកត្រឡប់ពីតំបន់វេសបែង។ មន្ត្រីប៉ាឡេស្ទីននិយាយថា កម្រិតកំណត់នេះ មិនបានកើនតាមការរីកចម្រើនសេដ្ឋកិច្ចទេ ហើយជាវិធានការមួយដែលត្រូវបានប្រើ ដើម្បីរក្សាតំបន់នេះឲ្យស្ថិតក្នុងស្ថានភាពវិបត្តិ សេដ្ឋកិច្ច។

មិនដូចនៅតំបន់ហ្កាហ្សា ជាកន្លែងដែលការបិទផ្លូវស្ទើរតែទាំងស្រុងអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ បានបណ្តាលឲ្យមានការខ្វះខាតសាច់ប្រាក់ ធនាគារនានានៅតំបន់វេសបែង កំពុងអស់កន្លែងសុវត្ថិភាពសម្រាប់រក្សាទុកសាច់ប្រាក់សេកែលដ៏ច្រើនលើសលប់។ ដោយសារធនាគារអ៊ីស្រាអែលបដិសេធមិនទទួលយកក្រដាសប្រាក់ និងកាក់បន្ថែមទៀត ធនាគារពាណិជ្ជកម្មមិនអាចប្តូរប្រាក់ទៅជាសមតុល្យអេឡិចត្រូនិកដើម្បីបង់ប្រាក់ឲ្យអ្នកផ្គត់ផ្គង់ ឬដំណើរការផ្ទេរប្រាក់ក្នុងនាមអតិថិជនរបស់ពួកគេបានទេ៕