សូមសម្លឹងមើលដៃរបស់យើងមួយភ្លែត។ ដៃនេះមើលទៅជាផ្នែកមួយនៃរាងកាយមនុស្សយ៉ាងពេញលេញ។ ប៉ុន្តែបើយើងពិចារណាឱ្យបានស៊ីជម្រៅ យើងនឹងឃើញថា សារធាតុទាំងអស់ដែលបង្កើតជាដៃនេះ សុទ្ធតែមានប្រភពមកពីប្រព័ន្ធធម្មជាតិពីផែនដី។

ទឹកបានចូលមកក្នុងរាងកាយតាមរយៈអ្វីដែលយើងផឹក និងបរិភោគ។ កាបូនបានមកពីរុក្ខជាតិ ឬសត្វដែលយើងយកធ្វើជាអាហារ។ សារធាតុរ៉ែបានមកពីដី ទឹក និងចំណីអាហារ។ ចំណែកអុកស៊ីសែនវិញ បានចូលមកក្នុងរាងកាយតាមរយៈដង្ហើមនីមួយៗរបស់យើង។

រាងកាយមនុស្សមិនដែលឈប់ផ្លាស់ប្តូរសារធាតុជាមួយបរិស្ថានឡើយ។ យើងបរិភោគ ផឹកទឹក ដកដង្ហើម បញ្ចេញកោសិកាចាស់ៗ បញ្ចេញកម្ដៅ និងបញ្ជូនសារធាតុផ្សេងៗត្រឡប់ទៅក្នុងបរិស្ថានវិញ។ ស្បែកជាព្រំដែនធម្មជាតិដ៏សំខាន់មួយដែលការពាររាងកាយរបស់យើង។ ប៉ុន្តែព្រំដែននេះមិនមានន័យថា យើងអាចរស់នៅដោយឯករាជ្យពីធម្មជាតិបានឡើយ។

នៅពេលយើងនិយាយថា «ខ្ញុំជាផែនដីក្នុងរូបរាងជាមនុស្ស» នោះគឺជាការប្រើប្រាស់ភាសាបែបកំណាព្យ ដើម្បីរំលឹកអំពីទំនាក់ទំនងដ៏ជ្រាលជ្រៅរវាងជីវិតមនុស្ស និងផែនដី។

ពាក្យនេះមិនមានន័យថា មនុស្សមានលក្ខណៈដូចគ្នាបេះបិទនឹងថ្ម ទន្លេ ឬដើមឈើនោះទេ។ វាមានន័យថា ជីវិតមនុស្សត្រូវបានបង្កើត និងទ្រទ្រង់ដោយធាតុ ថាមពល និងវដ្តធម្មជាតិដូចគ្នា ដែលកំពុងទ្រទ្រង់ជីវិតផ្សេងៗទៀតនៅលើផែនដី។

រាងកាយរបស់យើងក៏ជាប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីមួយផងដែរ មានមីក្រូសរីរាង្គរាប់លានលានរស់នៅលើស្បែក និងនៅក្នុងរាងកាយរបស់យើង ជាពិសេសនៅក្នុងប្រព័ន្ធរំលាយអាហារ។ មីក្រូសរីរាង្គជាច្រើនមានតួនាទីជួយដល់ការរំលាយអាហារ មុខងារប្រព័ន្ធភាពសាំ និងដំណើរការសំខាន់ៗផ្សេងទៀត។

សហគមន៍មីក្រូសរីរាង្គទាំងនេះមានភាពខុសគ្នាពីមនុស្សម្នាក់ទៅមនុស្សម្នាក់ ហើយក៏ប្រែប្រួលទៅតាមអាយុ របបអាហារ ការប្រើប្រាស់ថ្នាំ បរិស្ថាន និងស្ថានភាពសុខភាពផងដែរ។

ការយល់ដឹងនេះមិនគួរធ្វើឱ្យយើងភ័យខ្លាចធម្មជាតិ ឬមីក្រូសរីរាង្គទាំងអស់ឡើយ។ មីក្រូសរីរាង្គមួយចំនួនអាចបង្កជំងឺ ប៉ុន្តែមានជាច្រើនទៀតដែលមិនបង្កគ្រោះថ្នាក់ ឬមានប្រយោជន៍ចំពោះសុខភាព។ ការរក្សាអនាម័យ ប្រព័ន្ធអនាម័យសាធារណៈ ការចាក់វ៉ាក់សាំង អាហារដែលមានសុវត្ថិភាព និងការថែទាំវេជ្ជសាស្ត្រ សុទ្ធតែមានសារៈសំខាន់ក្នុងការការពារសុខភាព ដោយមិនចាំបាច់ចាត់ទុកជីវិតមីក្រូសរីរាង្គទាំងអស់ថាជាសត្រូវឡើយ។

នៅពេលយើងយល់ថា រាងកាយមនុស្សមានទំនាក់ទំនងជាមួយផែនដី ទស្សនៈរបស់យើងចំពោះការការពារបរិស្ថានក៏ចាប់ផ្តើមផ្លាស់ប្តូរ។

ការបំពុលខ្យល់មិនមែនជាបញ្ហាដែលកើតឡើងតែនៅខាងក្រៅរាងកាយនោះទេ។ ភាគល្អិតបំពុលអាចចូលទៅក្នុងសួត ហើយភាគល្អិតមួយចំនួនអាចចូលទៅក្នុងចរន្តឈាម។ ទឹកដែលមានការបំពុលអាចបង្កជំងឺ។ ចំណែកអាហារដែលមានជីវជាតិ និងទីធ្លាបៃតងដែលមានសុវត្ថិភាព អាចជួយដល់ការលូតលាស់ និងសុខុមាលភាពរបស់មនុស្ស។ ការយល់ដឹងនេះក៏ផ្លាស់ប្តូររបៀបដែលយើងថែរក្សារាងកាយរបស់ខ្លួនផងដែរ។

ការគេងឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ ការធ្វើចលនារាងកាយ ការបរិភោគអាហារមានជីវជាតិ និងការថែរក្សាសុខភាពផ្លូវចិត្ត មិនមែនជាការគិតតែពីប្រយោជន៍ខ្លួនឯងនោះទេ ប្រសិនបើយើងអនុវត្តដោយប្រាជ្ញា និងការយល់ដឹង។

មនុស្សដែលមានសុខភាពល្អ មានកម្លាំងកាន់តែច្រើនក្នុងការសិក្សា បំពេញការងារ ជួយអ្នកដទៃ និងចូលរួមការពារធម្មជាតិ។

ឥឡូវនេះ សូមដាក់ដៃរបស់យើងលើបេះដូង ហើយស្តាប់ចង្វាក់លោតរបស់វា។ ចង្វាក់បេះដូងនេះអាចបន្តទៅបាន ដោយសារខ្យល់ ទឹក អាហារ ទំនាក់ទំនងជាមួយអ្នកដទៃ និងលក្ខខណ្ឌរាប់មិនអស់ ដែលយើងមិនអាចបង្កើតឡើងដោយខ្លួនឯងបានទាំងស្រុង។

យើងជាផ្នែកមួយរបស់ផែនដី មិនមែនក្នុងនាមជាម្ចាស់ដែលឈរនៅពីលើធម្មជាតិនោះទេ ប៉ុន្តែក្នុងនាមជាជីវិតមួយដែលកើតចេញពីលទ្ធភាពដ៏អស្ចារ្យពីធម្មជាតិ។

ហេតុនេះ ការការពារផែនដីមិនមែនជាការការពារអ្វីមួយដែលនៅឆ្ងាយពីខ្លួនយើងឡើយ។ វាជាការថែរក្សាប្រព័ន្ធធម្មជាតិដ៏ធំទូលាយ ដែលធ្វើឱ្យរាងកាយមនុស្សគ្រប់រូបអាចមានជីវិតបាន។

ការយល់ដឹងនេះអាចជួយណែនាំជម្រើសប្រចាំថ្ងៃរបស់យើង ដោយមិនចាំបាច់ធ្វើឱ្យយើងមានអារម្មណ៍ថាមានកំហុសចំពោះតម្រូវការធម្មតារបស់រាងកាយឡើយ។

យើងអាចបរិភោគ ធ្វើដំណើរ សិក្សា ព្យាបាលជំងឺ និងរីករាយនឹងជីវិត។

ប៉ុន្តែសូមចងចាំថា តម្រូវការនីមួយៗរបស់យើងត្រូវបានបំពេញតាមរយៈទំនាក់ទំនងជាមួយធម្មជាតិ និងជីវិតផ្សេងៗ។

ការដឹងគុណធ្វើឱ្យយើងមើលឃើញទំនាក់ទំនងទាំងនេះកាន់តែច្បាស់។ ចំណែកការទទួលខុសត្រូវជួយថែរក្សាទំនាក់ទំនងទាំងនោះឱ្យនៅតែមានសុខភាពល្អ សម្រាប់ជីវិតរបស់អ្នកដទៃផងដែរ។

ការពិចារណាតាមបែបព្រះពុទ្ធសាសនា

ការមានសតិដឹងអំពីរាងកាយ ជួយឱ្យយើងយល់ថា រាងកាយនេះអាស្រ័យលើធាតុធម្មជាតិ និងលក្ខខណ្ឌជាច្រើន មិនមែនជាកម្មសិទ្ធិដាច់ដោយឡែក ដែលអាចរស់នៅដោយមិនពឹងផ្អែកលើអ្វីផ្សេងនោះឡើយ។

ការយល់ដឹងបែបនេះអាចជួយកាត់បន្ថយអំនួត បណ្តុះការដឹងគុណ និងជំរុញឱ្យយើងថែរក្សាសុខភាព និងបរិស្ថានដោយមេត្តាករុណា។

ការពិចារណាសម្រាប់ថ្ងៃនេះ

តើសារធាតុ ឬដំណើរការធម្មជាតិណាមួយ ដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំមើលឃើញទំនាក់ទំនងរវាងរាងកាយរបស់ខ្ញុំ និងផែនដីបានច្បាស់ជាងគេ?

សកម្មភាពសម្រាប់ថ្ងៃនេះ

សូមគូរផែនទីបង្ហាញទំនាក់ទំនងរវាងរាងកាយ និងផែនដី ដោយភ្ជាប់ដង្ហើម ទឹក អាហារ កម្ដៅ ចលនារាងកាយ និងមីក្រូសរីរាង្គ ទៅនឹងប្រភពធម្មជាតិដែលទ្រទ្រង់វាទាំងនោះ។

ការប្តេជ្ញាចិត្តសម្រាប់ថ្ងៃនេះ

ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំនឹងចាត់ទុកខ្យល់ស្អាតជាសិទ្ធិរួមរបស់មនុស្សគ្រប់រូប ហើយចាត់ទុកជីវិតទាំងអស់ដែលដកដង្ហើមថាជាអ្នកជិតខាងរបស់ខ្ញុំ។

«នៅពេលយើងការពារធម្មជាតិ គឺយើងកំពុងការពារសព្វសត្វទាំងឡាយ —រួមទាំងខ្លួនយើងផងដែរ។»