ភ្នំពេញ៖ រាជរដ្ឋាភិបាល​ ចាត់ទុកសហគ្រាសធុនតូច និងមធ្យម គឺជាវិស័យអាទិភាពនៅក្នុងការ​ធ្វើ​ពិពិធកម្ម និងការរក្សាចីរភាពកំណើនសេដ្ឋកិច្ច ​ក្នុងរយៈពេលមធ្យម ​និងរយៈពេលវែង និង​បានដាក់​បញ្ចូលនៅក្នុងក្របខណ្ឌ ​និងកម្មវិធីស្តារសេដ្ឋកិច្ច ​តាមគន្លងប្រក្រតីភាពថ្មី ។

ឯកឧត្តម វង្សី វិស្សុត រដ្ឋមន្ត្រីប្រតិភូអមនាយករដ្ឋមន្ត្រី​ រដ្ឋលេខាធិការប្រចាំការក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និង​ហិរញ្ញវត្ថុ លើកឡើងក្នុងកម្មវិធីពិភាក្សា ​ជាមួយសភាពាណិជ្ជកម្មអ៊ឺរ៉ុបនៅកម្ពុជា​ (EuroCham) កាល​ពីថ្ងៃទី២០​ ថា ដើម្បីឱ្យវិស័យឯកជនកាន់តែរីកធំធាត់​ និងខ្លាំងឡើង ចាំបាច់ត្រូវតែមានការអភិវឌ្ឍ​សហគ្រិនភាព ​ហើយដើម្បីលើកកម្ពស់សហគ្រិនភាព ​គឺជាការចាំបាច់ និងត្រូវមានការគាំទ្រ​នៅ​ដំណាក់កាលចាប់ផ្តើមដំបូង ​ឬពេលបង្កើតធុរកិច្ច គិតមកដល់ពេលនេះ​ ក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និង​ហិរញ្ញវត្ថុជាសេនាធិការរាជរដ្ឋាភិបាល ​ក្រោមការប្រតិបត្តិផ្ទាល់របស់សហគ្រិនខ្មែរ បានផ្តល់ការ​គាំទ្រ​ដល់ធុរកិច្ចថ្មីប្រមាណជិត ​៤០០ តាមរយៈការកសាងសមត្ថភាព ​ការកសាងបណ្តាញអាជីវកម្ម និងទីផ្សារ ​និងរៀបចំកម្មវិធីប្រកួតប្រជែងអាជីវកម្ម ព្រមទាំងការផ្តល់ទុនចាប់ការចាប់ផ្តើមអាជីវកម្ម​ផងដែរ។

ឯកឧត្តម បន្តថា ចំពោះវិស័យសហគ្រាសធុនតូច ​និងមធ្យមនេះ មានប្រមាណ​ ៩០ ភាគរយ នៃអាជីវកម្មនៅកម្ពុជា ​គឺមានសណ្ឋាននិងទម្រង់ជា SMEs ក្នុងនោះ ៨០​ ភាគរយ ស្ថិតក្នុងវិស័យ​កម្មន្តសាល វិស័យអាហារ និងភេសជ្ជៈ ក្នុងនោះ SMEs បានចូលរួមចំណែក​ ប្រមាណ ៥៨ ភាគរយ នៃផលិតផលក្នុងស្រុកសរុប, ៧០ ភាគរយ នៃការបង្កើតការងារ, និងប្រហែល ​១៥ ភាគរយ នៃ​ចំណូលពន្ធសរុប ក្នុងនោះមានចំណែកប្រមាណ ១០ ភាគរយ​ នៃការនាំចេញ និងបានចុះបញ្ជី​ប្រមាណ ៥ ភាគរយប៉ុណ្ណោះ។

ការណ៍នេះ បានឆ្លុះបញ្ចាំងពីបញ្ហារចនាសម្ព័ន្ធ ដែល SMEs និងធុរកិច្ចថ្មី កំពុងប្រឈម ដែលក្នុង​នោះ​មាន​ដូចជា៖ បន្ទុកអនុលោមភាព ដូចជាការចុះបញ្ជីអាជីវកម្ម​ អាជ្ញាប័ណ្ណ​ លិខិតអនុញ្ញាត ការ​ចុះបញ្ជីផលិតផល ការចុះបញ្ជីស្តង់ដារ​ និងការធ្វើអធិការកិច្ច, លទ្ធភាពទទួលបានការគាំទ្រ​មាន​កម្រិត ដោយសារ SMEs ភាគច្រើនស្ថិតនៅក្រៅប្រព័ន្ធ និងកង្វះយន្តការសម្របសម្រួល​និង​ការ​គាំទ្រ​ពីស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ, លទ្ធភាពទទួលបានហិរញ្ញវត្ថុមានកម្រិត ដោយសារ SMEs ខ្វះកិច្ច​បញ្ជី​ការហិរញ្ញវត្ថុត្រឹមត្រូវ ខ្វះទ្រព្យបញ្ចាំ​ ខ្វះដើមទុន ​​ក៏ដូចជាខ្វះប្រភពហិរញ្ញវត្ថុហិរញ្ញវត្ថុ ពិសេស​គ្រឹះស្ថានហិរញ្ញវត្ថុកម្រិតកណ្តាល ​ដែលបម្រើដល់តម្រូវការជាក់ស្តែងរបស់ SMEs, បញ្ហាកង្វះ​ជំនាញ ​និងទេពកោសល្យ ​និងកត្តាផ្នត់គំនិត និងវប្បធម៌ ​ដែលមិនចង់ទទួលយកហានិភ័យ៕អត្ថបទ៖ សុន រ៉ាឌី