ភ្នំពេញ៖ របាយការណ៍មួយដែលចេញផ្សាយដោយធនាគារពិភពលោក ដែលBTV ទទួលនៅថ្ងៃទី២៨ ខែវិច្ឆិកានេះបង្ហាញថា អត្រាភាពក្រីក្រនៅកម្ពុជា បាន​ធ្លាក់​ចុះ​​សឹងតែពាក់​កណ្តាល​ក្នុង​ចន្លោះឆ្នាំ២០០៩ ​និងឆ្នាំ២០១៩ ​ប៉ុន្តែដោយការរាតត្បាតជំងឺកូវីដ-១៩ ​បានធ្វើឱ្យ​អត្រាភាពក្រីក្រនេះ​បាន​កើន​ឡើងវិញក្នុងពេលថ្មីៗនេះ។

របាយការណ៍វាយតម្លៃភាពក្រីក្រក្រោមចំណងជើង “ស្តារសេដ្ឋកិច្ចកម្ពុជាឱ្យកាន់តែមានភាព​បរិយាបន្ន​និងភាពធន់ជាងមុន” របស់ធនាគារពិភពលោក ​បានឱ្យដឹងថា ​នៅក្នុងរយៈពេល១០ឆ្នាំ គិតមកដល់ឆ្នាំ២០១៩/២០២០ ​អត្រាភាពក្រីក្ររបស់កម្ពុជាបានធ្លាក់ចុះពីកម្រិត​ ៣៣,៨% មកនៅត្រឹម ១៧,៨% ដោយជួយឱ្យប្រជាជនកម្ពុជាជិត​ ២លាននាក់បានរួចផុតពីភាពក្រីក្រ។ ប៉ុន្តែ ចាប់​តាំងពីឆ្នាំ២០២០មក អត្រានេះបានកើនឡើង ២,៨ភាគរយ ​ដែលមានន័យថា ប្រជាជន​ប្រហែល ៤៦០ ០០០នាក់បានធ្លាក់ទៅស្ថិតនៅក្រោមកម្រិតប្រាក់ចំណូល​នៃភាពក្រីក្រវិញ។

ចន្លោះឆ្នាំ២០០៩​ ដល់ឆ្នាំ២០១៩ ជា​ទសវត្សរ៍​ដែលប្រទេសកម្ពុជាទទួលបានកំណើន​សេដ្ឋកិច្ចឥត​ឈប់ឈរ និងការកើនឡើងនៃប្រាក់ចំណូលយ៉ាង​ទូលំទូលាយ។ ការពង្រីកសេដ្ឋកិច្ចយ៉ាង​ឆាប់រហ័ស ​រួមផ្សំជាមួយនឹងការផ្លាស់ប្តូររចនា​សម្ព័ន្ធ ​បាននាំឱ្យមានការកើនឡើងប្រាក់ឈ្នួល និង​កម្រិត​ជីវភាព​រស់នៅកាន់តែប្រសើរ។

របាយការណ៍បានរកឃើញថា ការកើនឡើងប្រាក់ចំណូលមិនមែនកសិកម្ម ជាឧទាហរណ៍ នៅក្នុងវិស័យទេសចរណ៍ កាត់ដេរ និងសំណង់ មានចំណែកធំក្នុងការកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រ។

កំណើនដែលនាំមុខដោយពាណិជ្ជកម្ម និងការវិនិយោគ បានជួយទ្រទ្រង់ដល់ការផ្លាស់ប្តូរជារចនា​សម្ព័ន្ធ​ឆ្ពោះទៅរកវិស័យមានផលិតភាពកាន់តែខ្ពស់ ជួយបង្កើតបានការងារដែលមានប្រាក់ខែកាន់​តែ​ប្រសើរ​នៅក្នុងផ្នែកផលិតកម្ម និងផ្នែកសេវាកម្ម។

កម្មករមានលទ្ធភាពផ្លាស់ចេញពីវិស័យ​កសិកម្ម​ដែលមានប្រាក់កម្រៃទាប ទៅធ្វើការនៅតាមវិស័យ​ដែល​មានប្រាក់​កម្រៃខ្ពស់ជាង ​និងបង្កើនប្រាក់ចំណូលរបស់ពួកគេ។

ទន្ទឹមគ្នានេះដែរ លក្ខខណ្ឌជីវភាព និងលទ្ធភាពទទួលបានសេវាមូលដ្ឋាន មានដូចជា អគ្គិសនី ការ​ផ្គត់ផ្គង់ទឹកស្អាត ​អនាម័យ សុខភាព​ និងការអប់រំជាដើម មានភាពប្រសើរឡើងសម្រាប់​មួយភាគធំ​នៅក្នុងចំណោមប្រជាជនទូទៅ។

ការកែលម្អនៃស្ថានភាពនេះបានធ្វើឱ្យគម្លាតរវាងស្តង់ដាជីវភាព​របស់គ្រួសារនៅទីជនបទ និង​នៅទីប្រជុំជន រួមតូចជាងមុន។

របាយការណ៍នេះ លើកអនុសាសន៍ថា កម្ពុជា គួរពិចារណាលើអន្តរាគមន៍ផ្នែកគោល​នយោបាយ​មួយ​ចំនួន​ដើម្បីគាំទ្រដល់ការស្តារសេដ្ឋកិច្ចឡើងវិញប្រកបដោយ​បរិយាបន្ននិងធន់ជាងមុន ពីការ​ប៉ះទង្គិច​របស់ជំងឺរាតត្បាតនិងវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចដែលមានមកជាមួយវា។

អន្តរាគមន៍ទាំងនោះអាចរួមមាន ​ការផ្ទេរសាច់ប្រាក់តាមគោលដៅកំណត់ វិធានការពង្រឹងកិច្ចគាំពារ​សង្គម និងការវិនិយោគលើវិស័យសុខាភិបាល ​និងការអប់រំ ជាដើម៕ អត្ថបទ៖ សន រ៉ាឌី