អ្នកស្រី Nesma Daher បានរស់រានពីសង្រ្គាមរយៈពេលច្រើនឆ្នាំនៅតំបន់ជាយក្រុងដាម៉ាស់ ដែលធ្លាប់ជាសមរភូមិប្រយុទ្ធជួរមុខដ៏ក្តៅគគុកនៅក្នុងជម្លោះស៊ីរី ប៉ុន្តែក្រោយពេលដែលសំឡេងគ្រាប់កាំភ្លើងស្ងប់ស្ងាត់ទៅវិញនៅក្នុងតំបន់របស់គាត់ ក៏ដូចជាភាពឯការក្នុងតំបន់របស់ប្រទេសគាត់ បានរលាយទៅបាត់ក្តី អ្នកស្រីនិយាយថា ជីវិតនៅតែលំបាកដដែល ។  

ក្នុងនាមជាស្រ្តីមេម៉ាយមកពីទីក្រុង Douma ដែលជាទីក្រុងធ្លាប់កាន់កាប់ដោយក្រុមឧទ្ទាមរហូតដល់ឆ្នាំ ២០១៨ ពេលដែលកងកម្លាំងរដ្ឋាភិបាលដណ្តើមបានមកវិញ អ្នកស្រី Daherនិយាយថា ជួនកាលអ្នកស្រីអាចផ្តល់ចំណីអាហារដល់កូនៗ ៤នាក់របស់គាត់ត្រឹមតែអាហារមួយពេលប៉ុណ្ណោះ ក្នុង១ថ្ងៃ ។ គ្រួសាររបស់គាត់ អាចរស់រានបានដោយសារតែប្រាក់ជំនួយអង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាលប្រហែលចំនួន ៧ដុល្លារក្នុង១ខែ ។  

អ្នកស្រី Daherវ័យ ៣៥ឆ្នាំនិយាយថា កូនប្រុសពៅបង្អស់របស់គាត់អាយុ ១២ឆ្នាំ បានឈប់រៀន ដើម្បីទៅធ្វើការនៅរោងចក្រ ។ ចាប់តាំងពីថ្ងៃដែលឪពុករបស់ពួកគេ បានស្លាប់ ការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃរបស់ពួកយើង កាន់តែលំបាកទៅ ។  

អង្គការសហប្រជាជាតិ បាននិយាយថា មនុស្សជាង ១៥លាននាក់ ត្រូវការជំនួយនៅទូទាំងប្រទេស ដែលជាចំនួនខ្ពស់បំផុត ហើយការរញ្ជួយដីដែលបានអង្រួនប្រទេសស៊ីរី និងប្រទេសទួរគី កាលពីខែកុម្ភៈ បានធ្វើឲ្យការលំបាករបស់ពួកគេកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរជាងមុន ។  

ស្របពេលដែលបណ្តារដ្ឋអារ៉ាប់ បរិច្ចាគជំនួយសង្រ្គោះ ហើយនិងស្វាគមន៍ប្រធានាធិបតីស៊ីរីលោក Assad វិលត្រឡប់មកកាន់សម្ព័ន្ធអារ៉ាប់វិញក៏ដោយ ក៏ពុំទាន់មានសញ្ញាណាមួយដែលការវិនិយោគរបស់អារ៉ាប់ធ្វើឲ្យពលរដ្ឋស៊ីរីភាគច្រើនរស់នៅក្នុងតំបន់កាន់កាប់ដោយរដ្ឋាភិបាល សង្ឃឹមថាអាចជួយស្រោចស្រង់សេដ្ឋកិច្ចនោះដែរ ៕