តើនេះជាឆ្នាំ ដែលប្រទេសចិន ចាប់ផ្តើមមើលទៅមានសេដ្ឋកិច្ចដូចជប៉ុនមែនទេ? ដោយ ១២ខែនៃកំណើនដែលទ្រេតទ្រោត មានអ្នកសេដ្ឋកិច្ចមួយចំនួនចោទជាសំណួរនេះឡើង។ បន្ទាប់ពីការបិទខ្ទប់ត្រូវបានបញ្ចប់ គេបានសន្មត់ថា អ្នកដើរទិញទំនិញជនជាតិចិន នឹងបន្តចំណាយប្រាក់កាសរបស់ខ្លួន តែផ្ទុយទៅវិញពួកគេបានជ្រើសរើសវិធីសន្សំសំចៃ ដើម្បីទុកការពារនៅថ្ងៃជួបបញ្ហា។

ជាមួយគ្នានេះ ការវិនិយោគបរទេស ត្រូវបានសន្មត់ថា នឹងចាប់ផ្តើមឡើងវិញ ប៉ុន្តែដោយជាក់ស្ដែង សាច់ប្រាក់បានធ្លាក់ចុះ ហើយទីផ្សារអចលនទ្រព្យត្រូវបានគេប៉ាន់ស្មានថា មានស្ថិរភាព ប៉ុន្តែជំនួសមកវិញ បានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងវិបត្តិកាន់តែជ្រៅទៅៗ។

កត្តាបែបនេះនាំឲ្យមានការស្ទុះងើបឡើងវិញមិនទៀងទាត់នៃសេដ្ឋកិច្ច ក្រោយជំងឺរាតត្បាតកូវីដ-១៩ បើទោះបីជាសេដ្ឋកិច្ចកំពុងស្ថិតនៅលើផ្លូវឆ្ពោះទៅរកទិសដៅនៃកំណើនរបស់ខ្លួន ប្រចាំឆ្នាំប្រហែល ៥ភាគរយក៏ដោយ។

អនុប្រធានការិយាល័យរបស់សារព័ត៌មាន Reuters លោក Marius Zaharia និយាយថា ទាំងអស់នេះបានលើកឡើងនូវសំណួរធំៗមួយចំនួនដូចជាថា៖ «សំឡេងដែលប្រៀបធៀបប្រទេសចិនសព្វថ្ងៃនេះជាមួយជប៉ុន ក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៩០ បានកើនឡើងកាន់តែខ្លាំងនៅឆ្នាំនេះ តើត្រឹមត្រូវដែរ ឬទេ?។ ចំណុចស្នូលនៃបញ្ហា គឺគំរូសេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេសនេះ ដែលបានបង្កើតនូវភាពអស្ចារ្យជាច្រើនទសវត្សរ៍មកហើយ ចាប់តាំងពីគំរូនោះត្រូវបានអនុម័តក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៨០។ ប៉ុន្តែបើតាមអ្នកសេដ្ឋកិច្ច គំរូនោះបានឈប់ដំណើរការយ៉ាងល្អប្រហែលមួយទសវត្សរ៍មុន ដែលចាប់ផ្តើមបង្កើតបំណុលច្រើនជាងកំណើន»។

បណ្ដាអ្នកបង្កើតគោលនយោបាយ បានប្តេជ្ញាផ្លាស់ប្តូរសេដ្ឋកិច្ចឲ្យឆ្ងាយពីការពឹងផ្អែកលើទីផ្សារអចលនទ្រព្យ ដោយនៅឆ្នាំនេះ ពួកគេបានសន្យាបង្កើនការប្រើប្រាស់តាមគ្រួសារជំនួសវិញ ប៉ុន្តែអ្នកវិភាគនិយាយថា នៅមិនទាន់មានផែនទីបង្ហាញផ្លូវច្បាស់លាស់សម្រាប់ការផ្លាស់ប្តូរទេ។ ឆ្នាំនេះ ភាពអត់ការងារធ្វើរបស់យុវជន បានកើនឡើងរួចហើយ ហើយជនជាតិចិនជាច្រើននាក់ បានជួបប្រទះនឹងការកាត់ប្រាក់ឈ្នួល៕