UN៖ កាលពី ២ថ្ងៃមុនយើងបានប្រកាសថា ចំនួនមនុស្សដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនមកត្រូវបានបង្ខំឱ្យរត់ចេញពីផ្ទះរបស់ពួកគេ។ បុរសស្ត្រី និងកុមារជាង ៨២,៤លាននាក់ ពិភពលោករបស់ពួកគេត្រូវក្រឡាប់ចក្រដោយសារសង្គ្រាម អំពើហិង្សា និងការធ្វើទុកបុកម្នេញ។

ចំណែកពួកយើងបានចំណាយពេលវេលា ភាគច្រើនកាលពីឆ្នាំទៅស្នាក់នៅផ្ទះដើម្បី សុវត្ថិភាព។ ពួកគេត្រូវរត់ចេញពីផ្ទះរបស់ពួកគេដើម្បីមានជីវិតរស់នៅ។ ខណៈមេដឹកនាំពិភពលោកហាក់ដូចជាមិនមានសមត្ថភាព ឬមិនមានបំណងកសាងសន្តិភាព ប្រជាជនដែលផ្លាស់ទីលំនៅរងទុក្ខកាន់តែខ្លាំងច្រើន។ ក្នុងរយៈពេលតែ ៣ឆ្នាំកន្លងទៅប៉ុណ្ណោះ កុមារប្រហែល ១លាននាក់បានកើតក្នុងជីវិតនិរទេស។ តើអនាគតរបស់ពួកគេនឹងទៅជាយ៉ាងណា? តើពួកគេនឹងមានឱកាសអ្វីខ្លះ ដើម្បីសម្រេចបាននូវសក្ដានុពលរបស់ពួកគេ? ថ្ងៃនេះជាទិវាជនភៀសខ្លួនពិភពលោក គួរតែជាទិវាដាស់តឿនអ្នកនយោបាយ អំពីភាពចាំបាច់ក្នុងការធ្វើអ្វីៗបន្ថែមទៀតដើម្បីការពារ និងដោះស្រាយជម្លោះ និងវិបត្តិនានា។ និងភាពចាំបាច់ក្នុងការពារប្រជាជនដោយមិនគិតពីពូជសាសន៍ សញ្ជាតិ ជំនឿ ឬលក្ខណៈផ្សេងទៀត។
ឲ្យតែមានឱកាសពួកគេត្រូវតែរត់ទៅជួរមុខ នៃការឆ្លើយតបការប្រយុទ្ធប្រឆាំងជំងឺ COVID-19 ក្នុងនាមជាវេជ្ជបណ្ឌិត គិលានុបដ្ឋាក អ្នកសម្អាត អ្នកផ្តល់ជំនួយ អ្នកផ្តល់សេវាថែទាំ អ្នកយាមហាង អ្នកអប់រំ និងតួនាទីជាច្រើនទៀត ដោយផ្តល់សេវាកម្មចាំបាច់នៅពេលដែលយើងប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងវីរុសនេះ។ យើងបានឃើញពួកគេ និងចូលរួមចែករំលែកធនធានតិចតួចដោយមិនគិតពីខ្លួនឯង និងជួយលើអ្នកដែលត្រូវការជំនួយបំផុត៕
អត្ថបទ៖ សុខមាន