ច្បាប់សន្តិសុខជាតិថ្មីរបស់ទីក្រុងហុងកុង បានចូលជាធរមានហើយ នៅថ្ងៃសៅរ៍ (ទី២៣ ខែមីនា) បើទោះបីជាច្បាប់នេះរងការរិះគន់ពីអន្តរជាតិយ៉ាងខ្លាំងក្លាក៏ដោយ ដែលថា វាអាចបំផ្លាញសេរីភាពនៅក្នុងទីក្រុងដែលគ្រប់គ្រងដោយប្រទេសចិន ប៉ុន្តែមានស្វ័យភាពមួយចំនួនចេញពីប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ខ្លួន ក្នុងនាមជាអាណានិគមរបស់អង់គ្លេស។

ច្បាប់នេះបានចូលជាធរមានកាលពីពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រ នៅពេលដែលត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយនៅលើគេហទំព័ររបស់រដ្ឋបាលទីក្រុង ពោលគឺមានរយៈពេលប៉ុន្មានថ្ងៃបន្ទាប់ពីសមាជិកសភាគាំទ្រទីក្រុងប៉េកាំងរបស់ទីក្រុងហុងកុងបានអនុម័តជាឯកច្ឆន្ទ ជាការប្រញាប់ប្រញាល់ចេញនូវច្បាប់ ដើម្បីបំពេញនូវអ្វីដែលអាជ្ញាធរហៅថា ចន្លោះប្រហោងផ្នែកសន្តិសុខជាតិ។ នាយកប្រតិបត្តិក្រុងហុងកុងលោក John Lee បានចុះហត្ថលេខាលើច្បាប់សន្តិសុខជាតិថ្មីនេះ កាលពីល្ងាចថ្ងៃសុក្រ (ទី២២ ខែមីនា) ដោយនិយាយថា ទីក្រុង «សម្រេចបាននូវបេសកកម្មជាប្រវត្តិសាស្ត្រ ដោយបំពេញតាមការទុកចិត្តដែលអាជ្ញាធរកណ្តាល (ចិន) មានមកលើពួកយើង»។

យ៉ាងណាក្ដី ច្បាប់នេះបានរងនូវការរិះគន់ពីបណ្ដាប្រទេសធំៗជាច្រើន ដោយប្រទេសអូស្ត្រាលី និងអង់គ្លេស កាលពីថ្ងៃសុក្រនោះ បានសម្ដែងការមិនបេញចិត្តចំពោះសកម្មភាពរបស់ប្រទេសចិន នៅក្នុងទីក្រុងហុងកុង បន្ទាប់ពីកិច្ចប្រជុំនៅទីក្រុង Adelaide ដោយបានកត់សម្គាល់នៅក្នុងសេចក្តីថ្លែងការណ៍រួមមួយថា «មានការព្រួយបារម្ភយ៉ាងខ្លាំងអំពីការបន្តលុបបំបាត់ស្វ័យភាព សេរីភាព និងសិទ្ធិជាប្រព័ន្ធ នៅទីក្រុងនេះ»។

អង្គការសហប្រជាជាតិ និងសហភាពអឺរ៉ុបបានរិះគន់ការអនុម័តយ៉ាងឆាប់រហ័ស ចំពោះច្បាប់នេះ ដែលត្រូវបានយកមកពិភាក្សាលើកដំបូងជាសេចក្តីព្រាងច្បាប់ នៅដើមខែមីនា។ ចំណែករដ្ឋមន្ត្រីការបរទេសអាមេរិក លោក Antony Blinken បាននិយាយថា ច្បាប់នេះនឹងមាន «ផលប៉ះពាល់យ៉ាងទូលំទូលាយ» ដល់ពលរដ្ឋអាមេរិក និងក្រុមហ៊ុននានា នៅក្នុងទីក្រុងហុងកុង។

ច្បាប់ថ្មីនេះ រួមបញ្ចូលទាំងបទល្មើសក្បត់ជាតិ ចារកម្ម និងការជ្រៀតជ្រែកពីខាងក្រៅ ហើយកំពុងត្រូវបានឃ្លាំមើលយ៉ាងដិតដល់ពីសំណាក់អ្នកការទូត និងក្រុមហ៊ុននានាដែលភ័យខ្លាចថា ច្បាប់នេះអាចធ្វើឲ្យប៉ះពាល់បន្ថែមទៀតដល់ភាពទាក់ទាញរបស់ទីក្រុងហុងកុង ក្នុងនាមជាមជ្ឈមណ្ឌលហិរញ្ញវត្ថុអន្តរជាតិ។ ចិន និងរដ្ឋបាលហុងកុង បានការពារការបង្រ្កាបផ្នែកសន្តិសុខថា ជាកត្តាសំខានចាំបាច់ ក្នុងការស្តារសណ្តាប់ធ្នាប់ឡើងវិញ បន្ទាប់ពីមានការតវ៉ាដោយហិង្សាជាច្រើនខែប្រឆាំងរដ្ឋបាល នៅឆ្នាំ២០១៩។

សូមរំលឹកថា ក្រុងហុងកុងត្រូវបានប្រគល់ឲ្យប្រទេសចិនគ្រប់គ្រងវិញ នៅឆ្នាំ១៩៩៧ ដោយមានការធានាថា ស្វ័យភាព និងសេរីភាពកម្រិតខ្ពស់ ក្នុងនោះរួមទាំងសេរីភាពក្នុងការបញ្ចេញមតិ និងការជួបជុំ នឹងត្រូវបានការពារក្រោមរូបមន្ត «ប្រទេសមួយ ប្រព័ន្ធពីរ»៕