បាតុកម្មដ៏ធំនៅមុខសភា(Knesset)និងការិយាល័យរដ្ឋាភិបាលកាលពីយប់ថ្ងៃអាទិត្យនៅក្នុងទីក្រុងហ្ស៉េរុយសាឡឹម និងតេល អាវីវ គឺជាអ្វីមួយដែលប្រៀបបានទៅនឹការតស៊ូដ៏ធំប្រឆាំងនឹងកែប្រែប្រព័ន្ធតុលាការកាលពីឆ្នាំមុន។

នេះគឺជាការប្រមូលផ្ដុំគ្នាដ៏ច្រើននិងការរួមកម្លាំងដ៏ធំ ដែលជាទូទៅ អ្នកបោះឆ្នោតសម្រាប់គណបក្សអ្នកកណ្តាលនិយម មេរ៉េតស៍ និងការងារ (Meretz and Labor) ត្រូវបានគេមើលឃើញនៅក្នុងបាតុកម្ម នៅពេលដែល សភាបានលុបចោលស្តង់ដារសមហេតុផលរបស់តុលាការជាន់ខ្ពស់កាលពីរដូវក្តៅឆ្នាំមុន។ នេះគឺជាការតាំងចិត្តដូចគ្នា ប្រឆាំងនឹងនាយករដ្ឋមន្ត្រី ដែលធ្លាប់ព្យាយាមលុបបំបាត់លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ ហើយឥឡូវនេះបានដឹកនាំសង្គ្រាមដែលនាំឲ្យមានបញ្ហាកាន់តែស្មុគស្មាញ ដោយមានចំណាប់ខ្មាំង ១៣៤ នាក់នៅតែត្រូវបានឃុំខ្លួននៅក្នុងដែនដីហ្កាហ្សា។

សម្រាប់បាតុករដ៏ច្រើន ដែលបានសម្រុកទៅកាន់ផ្លូវកាបលែន(Kaplan)នៃទីក្រុងហ្ស៉េរុយឡឹម (Jerusalem)ដូចជាទឹកបាក់ទំនប់ពីទីក្រុងស៊ីណេម៉ា(Cinema)ឆ្លងកាត់សភា ទៅកាន់បណ្ណាល័យជាតិថ្មី គឺជាប្រភេទនៃការជួបជុំគ្នាឡើងវិញ បន្ទាប់ពីការផ្អាកអស់រយៈពេល៦ខែ។

ទោះយ៉ាងណា មានការខ្វែងគំនិតគ្នាមួយចំនួនរវាងបាតុកម្មប្រឆាំងនឹងការកែប្រែប្រព័ន្ធតុលាការ និងសកម្មភាពដ៏ធំប្រឆាំងលោក Netanyahu និងរដ្ឋាភិបាលរបស់លោក កាលពីថ្ងៃអាទិត្យ។ ទីមួយ នៅក្នុងការតវ៉ាប្រឆាំងនឹងផ្លាស់ប្ដូរអ្នកនយោបាយកំពុងស្ថិតក្នុងតំណែងដោយមិនត្រូវបានអញ្ជើញឲ្យនិយាយនៅលើឆាក។

ទីពីរ ដោយសារកាលៈទេសៈ បន្ទាប់ពីគ្រោះមហន្តរាយថ្ងៃទី ៧ ខែតុលា របៀបវារៈទាំងមូលបានផ្លាស់ប្តូរ ជាមួយនឹងការដោះស្រាយ និងកំហឹងបន្ថែម។ ការកែប្រែច្បាប់ គឺកើតចេញពីការចរចា។ ឥឡូវនេះបញ្ហាគឺការរំដោះចំណាប់ខ្មាំង វិបត្តិកើតចេញពីការលើកលែងការកេណ្ឌកម្លាំងបុរសជ្វីហ្វជ្រុលនិយមអូសតូដុកមិនឲ្យចូលបម្រើយោធា ការប្រព្រឹត្តរបស់អ្នកនយោបាយ និងការអំពាវនាវដោយទទូចឲ្យរៀបចំការបោះឆ្នោតថ្មី និងទាមទារឲ្យលោក Netanyahu លាលែងពីតំណែង៕