ប្រទេសជាច្រើន កំពុងស្ថិតនៅក្រោមសម្ពាធក្នុងការធ្វើឱ្យមានវឌ្ឍនភាព លើសន្ធិសញ្ញាប្លាស្ទិកជាសកលលើកដំបូងមិនធ្លាប់មានក្នុងសប្តាហ៍នេះ ប៉ុន្តែប្រទេសនានាប្រឈមមុខនឹងការចរចាដ៏តានតឹង នៅក្នុងរដ្ឋធានីប្រទេសកាណាដា ដោយភាគីជាច្រើនបានខ្វែងគំនិតគ្នាយ៉ាងខ្លាំង ជុំវិញអ្វីដែលសន្ធិសញ្ញា គួរតែរួមបញ្ចូល ខណៈកិច្ចពិភាក្សា ចាប់ផ្តើមកាលពីថ្ងៃអង្គារ។

ប្រសិនបើរដ្ឋាភិបាលនានា អាចព្រមព្រៀងលើសន្ធិសញ្ញាមានកាតព្វកិច្ចស្របច្បាប់ ដែលមិនត្រឹមតែនិយាយអំពីរបៀបដែលប្លាស្ទិកត្រូវបានបោះចោលប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងចំនួនប៉ុន្មានដែលប្លាស្ទិក ត្រូវបានផលិត និងតើវាត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងរបៀបណាខ្លះ ដែលសន្ធិសញ្ញានេះ អាចក្លាយជាកតិកាសញ្ញាសំខាន់បំផុត ដើម្បីដោះស្រាយការបំភាយឧស្ម័នឡើងកម្តៅផែនដីសកល ចាប់តាំងពីកិច្ចព្រមព្រៀងទីក្រុងប៉ារីសឆ្នាំ២០១៥។

ប៉ុន្តែខណៈការចរចា ចាប់ផ្តើមនៅទីក្រុងអូតាវ៉ា ប្រទេសកាណាដា មានការជំទាស់យ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ពីការតវ៉ាផ្នែកគីមីឥន្ធនៈ និងរដ្ឋាភិបាលមួយចំនួន ដែលពឹងផ្អែកលើឥន្ធនៈហ្វូស៊ីល ចំពោះការកំណត់ការផលិត ឬការដាក់បម្រាមលើសារធាតុគីមីមួយចំនួន។

ការផលិតផ្លាស្ទិចមានចំនួនប្រហែល ៥% នៃការបំភាយក្នុងអាកាសធាតុ ហើយអាចកើនឡើងដល់ ២០% នៅត្រឹមឆ្នាំ២០៥០ លុះត្រាតែត្រូវបានកំណត់ នេះបើយោងតាមរបាយការណ៍កាលពីសប្តាហ៍មុនពីមន្ទីរពិសោធន៍ជាតិ ឡរ៉ែន ប៊ឺកែលលី(Lawrence Berkeley) សហព័ន្ធសហរដ្ឋអាមេរិក។

គណៈប្រតិភូរាប់ពាន់នាក់ រួមមានអ្នកចរចា អ្នកសម្របសម្រួល និងអ្នកសង្កេតការណ៍ដែលមិនរកប្រាក់ចំណេញ ត្រូវបានគេរំពឹងថាចូលរួមនៅក្នុងកិច្ចប្រជុំកំពូលទីក្រុង Ottawa ដែលជាជុំចរចាលើកទីបួន មុនកិច្ចព្រមព្រៀងចុងក្រោយធ្វើឡើងនៅខែធ្នូ ។