ក្រុមតារាវិទូបានស្វែងរកអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំសម្រាប់ភព ដែលស្ថិតនៅហួសពីប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យជាមួយនឹងបរិយាកាស ដែលជាលក្ខណៈមួយត្រូវបានគេចាត់ទុកថាមានសារៈសំខាន់សម្រាប់លទ្ធភាពនៃការផ្ទុកជីវិតនៅលើនោះ។

នៅទីបំផុត ក្រុមតារាវិទូហាក់ដូចជាបានរកឃើញទីតាំងសមស្របមួយ ប៉ុន្តែភពនេះ ដែលជាក់ស្តែងមានផ្ទៃថ្មរលាយ ហាក់មិនផ្តល់ក្តីសង្ឃឹមសម្រាប់ការរស់នៅឡើយ។

ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវបាននិយាយកាលពីថ្ងៃពុធ (០៨ ឧសភា) ថា ភពនេះមានលក្ខណៈជាជា «ភពផែនដីដ៏ធំ» (super-Earth) ព្រោះវាជាពិភពថ្មធំជាងភពផែនដីយើង ប៉ុន្តែតូចជាងភពណិបទូន ហើយវាវិលជុំវិញយ៉ាងគ្រោះថ្នាក់ជិតផ្កាយដែលមានពន្លឺស្រអាប់ និងមានទំហំធំជាងព្រះអាទិត្យរបស់យើងបន្តិច ដោយធ្វើដំណើរក្នុងគន្លងយ៉ាងលឿនរៀងរាល់ ១៨ ម៉ោង ឬលើសពីនេះ។

ការសង្កេត ដោយប្រើឧបករណ៍ពីរនៅលើកែវយឺតអវកាស ជេមស៍ វេប (James Webb) នេះបង្ហាញពីវត្តមានរបស់បរិយាកាសដ៏សមស្របមួយចំនួន ប៉ុន្តែមិនអាចទទួលយកបានភាគច្រើន ហើយប្រហែលជាបន្តបំពេញបន្ថែមដោយឧស្ម័នពុល ដែលទំនងជាសម្បូរទៅដោយឧស្ម័នកាបូនឌីអុកស៊ីត ឬឧស្ម័នកាបូនម៉ូណូអុកស៊ីត ដែលបញ្ចេញចេញពីមហាសមុទ្រដ៏ធំនៃម៉ាក់ម៉ា។

ទិន្នន័យពីឧបករណ៍ វេប នេះមិនបានបញ្ជាក់ច្បាស់ពីកម្រាស់នៃបរិយាកាសនោះទេ។ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រភព លោក រ៉េនយូ ហ៊ូ (Renyu Hu) បាននិយាយថា បរិយាកាសនៅភពនោះអាចក្រាស់ដូចផែនដី ឬក្រាស់ជាងភពសុក្រ ដែលមានបរិយាកាសពុលក្រាស់បំផុតនៅក្នុងប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យ៕