ភូមិបឹងប្រិយ ស្ថិតក្នុងឃុំត្រពាំងជង ស្រុកបាកាន មានប្រជាពលរដ្ឋរស់នៅចំនួន៣៥០គ្រួសារ ដែល​ភាគច្រើនជាកសិករ ក្នុងនោះប្រជាពលរដ្ឋប្រមាណ២៥០គ្រួសារ ជាអ្នកដាំផ្កាច័ន្ធូលក់ បន្ថែម​ពី​លើការធ្វើស្រែ ដោយបច្ចុប្បន្ន ផ្ទៃដីដាំដុះផ្កាច័ន្ធូក្នុងភូមិបឹងប្រិយ សរុប​មាន​ប្រមាណ​ជិត​២០០ហិកតា ដោយក្នុងមួយគ្រួសារមានដាំចន្លោះពី កន្លះហិកតា រហូតដល់២ហិកតា សម្រាប់​ផ្កា​ដែល​ដាំ​បានត្រូវបានលក់ចែកចាយក្នុងខេត្ត នាំចេញទៅលក់ចែកចាយនៅរាជធានីភ្នំពេញ ខេត្ត​បាត់ដំបង បន្ទាយមានជ័យ សៀមរាប ក្រុងប៉ោយប៉ែត និងបណ្តាលខេត្តផ្សេងទៀត ដោយ​សារ​ជា​ផ្កា​មានគុណភាពល្អ មានក្លិនក្រអូបឈ្ងុយ និងអាចទុកបានយូរមិនរោយ ហើយការដាំដុះផ្កាច័ន្ធូ ក្នុង​ភូមិបឹងប្រិយ មានប្រវត្តិប្រហែល៣០ឆ្នាំមកហើយ នេះបើតាមការលើកឡើងរបស់ លោក ខៀវ យ៉ន ដែលជាមេភូមិបឹងប្រិយ ។

លោក ម៉េន ពៅ សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាឃុំត្រពាំងជង និងជា​អ្នក​ប្រកបមុខ​របរ​ដាំផ្កាច័ន្ធូ​មួយ​រូប​ផង​ដែរ បានឱ្យដឹងថា លោកបានដាំផ្កាច័ន្ធូនេះជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ លើផ្ទៃដីទំហំកន្លះហិកតា ដោយ​អាចកា​ត់ប្រមូលផលបាន៤ដងក្នុងមួយខែ ហើយម្តងៗ​អាច​កាត់​ប្រមូល​ផល​បាន​ចន្លោះ​ពី​២០០០​ដើម ទៅ១០០០០ដើម ឬលើសនេះអាស្រ័យលើការថែទាំ។ លោក ម៉េន ពៅ បានបន្តថា ផ្កា​ច័ន្ធូ​គឺ​ប្រើ​មើម​ក្នុងការដាំ ហើយដាំម្តងអាចផ្តល់ផលបានរយៈពេល២ឆ្នាំ សម្រាប់ទិន្នផលផ្កា​គឺ​​មាន​គ្រប់​រដូវ​ទាំង​ប្រាំង និង​វស្សា​ដោយ​មាន​ឈ្មួញទាំង​ក្នុង​ខេត្ត និង​ក្រៅ​ខេត្ត​ចាំ​ប្រមូល​ទិញ​យកទៅ​លក់​បន្ត ។ ជាមួយគ្នានោះ លោក ម៉េន ពៅ បាន ប្រាប់ថាផ្កាច័ន្ធូមាន០២ប្រភេទេ គឺប្រភេទផ្កាញី និង​ប្រភេទ​ផ្កា​ឈ្មោល ហើយផ្កាច័ន្ធូប្រភេទញី មានការនិយមដាំច្រើន ដោយសារឆាប់បានចេញផ្កា និង​មាន​ក្លិនក្រអូបជាងប្រភេទផ្កាឈ្មោល ។ ក្នុងនោះដែរ លោក ម៉េន ពៅ បានឱ្យដឹងដែរថា ការ​ដាំ​ផ្កាច័ន្ធូ ក៏មានជួបបញ្ហាប្រឈមមួយចំនួនដូចជា បញ្ហាទឹកស្រោចស្រព បញ្ហាសត្វ​ល្អិត​ដូច​ជា​ចៃ​ជាដើម​ដែលតែងតែបំផ្លាញដើមផ្កា ដូចនេះលោក ចង់សំណូមពរឱ្យមាន អ្នកជំនាញផ្នែកកសិកម្ម ចុះ​មកជួយបង្ហាត់បង្រៀននូវបច្ចេកទេសថ្មីៗលើការដាំដុះ៕ អត្ថបទ និង រូបភាព ៖ ភិរុណ ពៅ