ប្រជាជនហៃទី កំពុងតស៊ូស្វែងរកអាហារ ខណៈអ្នកមួយចំនួននិយាយថា ការផ្លាស់ប្តូរ ពុំអាចមកបានឆាប់រហ័ស ដល់ប្រទេសតំបន់ការ៉ាអ៊ីបមួយនេះទេ។ នៅក្នុងរដ្ឋធានី ព័រអូប្រាំង ជម្លោះជាមួយក្រុមជនអន្ធពាលប្រដាប់អាវុធ បានកាត់ផ្តាច់ទីក្រុងចេញពីអ្នកផ្គត់ផ្គង់ ផ្លូវពាណិជ្ជកម្មជាប់គាំង និងបានរុញច្រានប្រទេសហៃទី ឲ្យឈានដល់កម្រិតភាពស្រេកឃ្លានខ្ពស់បំផុត។

ប្រជាជនស្នាក់នៅក្នុងទីជម្រកបណ្តោះអាសន្ននៅសាលារៀនមួយកន្លែង និយាយថា នេះជារបៀបដែលពួកយើងរស់នៅ ដោយអង្គុយនៅទីនេះជារៀងរាល់ថ្ងៃ គ្មានអាហារនោះទេ លុះត្រាតែអង្គការបញ្ជូនអ្វីមួយមកឲ្យពួកយើង។ បន្ទាប់ពីនោះ វាពុំមានអ្វីផ្សេងទៀតឡើយ។

យោងតាមទីភ្នាក់ងារបែងចែកដំណាក់កាលសន្តិសុខស្បៀងអាហាររួម បាននិយាយថា ប្រជាជនប្រហែល៥លាននាក់កំពុងតស៊ូដើម្បីចិញ្ចឹមខ្លួនឯង ដោយសារតែជម្លោះ។ នោះគឺជាស្តង់ដារអន្តរជាតិ ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ដើម្បីវាយតម្លៃភាពស្រេកឃ្លាន។ តម្លៃអាហារកើនឡើង ក៏បានជំរុញឱ្យមានវិបត្តិផងដែរ។ តម្លៃត្រីស្រស់បានកើនឡើង ៦០% នៅក្នុងខែមីនា បើប្រៀបធៀបទៅនឹងឆ្នាំមុន នេះបើយោងតាមទីភ្នាក់ងារស្ថិតិរបស់ប្រទេសហៃទី។

ស្ត្រីម្នាក់និយាយថា មុខទំនិញមានតម្លៃថ្លៃខ្លាំង។ វាជាបញ្ហាក្នុងការទិញអ្វីមួយដើម្បីទទួលទាន អ្នក ត្រូវមានលុយច្រើនដើម្បីទិញអាហារសម្រាប់បីពេលឲ្យបានគ្រប់គ្រាន់ គឺវាជាការពិបាក។ ដោយពុំអាចធ្វើការបាន គ្រួសារជាច្រើនពឹងផ្អែកលើរបបអាហារ និងសម្ភារអនាម័យ ដែលអង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាល នាំយកមក។

កម្មវិធីស្បៀងអាហារពិភពលោក គឺជាអ្នកផ្គត់ផ្គង់អាហារដ៏សំខាន់។ ប៉ុន្តែជាមួយក្រុមប្រដាប់អាវុធដែលកំពុងកាន់កាប់ផ្លូវមួយចំនួន នាយកប្រចាំតំបន់នៅប្រទេសហៃទី លោក ហ្សង់ ម៉ាទីន បៅអឺ(Jean-Martin Bauer) និយាយថា ការដឹកជញ្ជូនអាហារ អាចមានការពិបាក។ អ្វីដែលយើងបានធ្វើដើម្បីឆ្លើយតបគឺត្រូវកាត់បន្ថយខ្សែច្រវ៉ាក់ផ្គត់ផ្គង់របស់យើង។ ដូច្នេះនៅខាងក្រៅទីក្រុង ព័រអូប្រាំងយើងព្យាយាមធ្វើឱ្យបានច្រើនតាមតែអាចធ្វើទៅបាន ជាមួយកសិករក្នុងស្រុក ដែលយើងបានធ្វើការជាមួយអង្គការកសិករចំនួន១៧០អង្គការ មានសមាជិកចំនួន ២០.០០០នាក់ ដើម្បីផ្គត់ផ្គង់អាហារដែលយើងប្រើប្រាស់សម្រាប់កម្មវិធីរបស់យើង។

លោក បានចង្អុលបង្ហាញទៅរកមូលនិធិមនុស្សធម៌ដ៏ទូលំទូលាយរបស់អអ្គការសហប្រជាជាតិឆ្នាំ ២០២៤ សម្រាប់ប្រទេសហៃទី ដែលមានចំនួនជាង៥០០លានដុល្លារ ក្រោមគោលដៅ។