វាគឺជាប្រធានបទដ៏ចម្រូងចម្រាសបំផុត នៅក្នុងកិច្ចពិភាក្សាស្តីពីអាកាសធាតុអន្តរជាតិ COP29 នាសប្តាហ៍នេះ នៅទីក្រុងបាគូ ប្រទេសអាស៊ែបៃហ្សង់។ នោះគឺការរៃអង្គាសទឹកប្រាក់ ដើម្បីប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ ដោយបង្កើតបានជាសំណួរថា ត្រូវការប៉ុន្មាន? បានមកពីណា? និងប្រើប្រាស់ក្នុងគោលបំណងអ្វី?

ការប្តេជ្ញាចិត្តផ្ដល់នូវសាច់ប្រាក់ដ៏ច្រើនដូចនេះ នឹងមានភាពលំបាកគួរសមរួចទៅហើយ បើទោះជាគ្មានសង្គ្រាម ជំងឺរាតត្បាត និងអតិផរណាដែលបាន និងកំពុងធ្វើឲ្យអស់នូវទុនបម្រុងរបស់ប្រទេសអ្នកមាន ដែលរំពឹងថា នឹងជួយដល់ប្រទេសក្រីក្រទប់ទល់នឹងគ្រោះថ្នាក់ដោយសារអាកាសធាតុ។

ហើយវារឹតតែពិបាកជាងមុនទៅទៀត។ ការបោះឆ្នោតជ្រើសរើសលោក Donald Trump ជាប្រធានាធិបតីសហរដ្ឋអាមេរិក ស្ទើរតែធានាថា ប្រទេសដែលមានជាងគេបំផុតលើពិភពលោក នឹងមិនចូលរួមផ្ដល់វិភាគទាននោះទេ។ គួរបញ្ជាក់ថា លោក Trump បានព្រលយពាក្យថា លោកនឹងដកខ្លួនចេញពីកិច្ចព្រមព្រៀងអាកាសធាតុសកលទាំងស្រុង ដូចដែលលោកបានធ្វើក្នុងអាណត្តិដំបូងរបស់លោក។

គំនិតប្រកបដោយភាពច្នៃប្រឌិតជាច្រើន កំពុងប្រព្រឹត្តទៅ ក្នុងការរៃអង្គាសប្រាក់ ដើម្បីឲ្យប្រទេសនានាវិនិយោគលើថាមពលកកើតឡើងវិញ និងសម្របខ្លួនទៅនឹងគ្រោះថ្នាក់នៃការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។ គំនិតទាំងនោះ រួមមានការយកពន្ធ ការដោះស្រាយបំណុល និងការជំរុញឲ្យធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អន្តរជាតិធ្វើកិច្ចការកាន់តែច្រើនបន្ថែមទៀត និងកាន់តែលឿនជាងមុនទៀត។

សំណើថ្មីនេះកើតមានឡើងអមមកជាមួយនឹងការមានឧបសគ្គធំៗ ចំពោះគំនិតទាំងនោះដោយផ្ទាល់ ប៉ុន្តែវិធីប្រពៃណីនៃការរៃអង្គាសប្រាក់ ដែលប្រមែប្រមូលវិភាគទាន និងស្នើសុំប្រទេសម្ចាស់ជំនួយឲ្យធ្វើការសន្យានោះ មិនបានបំពេញតាមតម្រូវការឡើយ។ លើកចុងក្រោយដែលគោលដៅហិរញ្ញវត្ថុអាកាសធាតុត្រូវបានបង្កើតឡើង ក្នុងឆ្នាំ២០០៩ បណ្ដាប្រទេសអ្នកមានបានសន្យាថា នឹងប្រមូលប្រាក់ចំនួន ១០០ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក ក្នុង ១ឆ្នាំ នៅឆ្នាំ២០២០។ ពួកគេមានរយៈពេល ២ឆ្នាំ ក្នុងការសម្រេចគោលដៅនោះ ហើយប្រហែល ៧០ភាគរយនៃប្រាក់បានមកក្នុងរូបភាពជាប្រាក់កម្ចី ដោយបានផ្ដល់ភាពក្ដៅក្រហាយដល់ប្រទេសជាច្រើន ដែលជំពាក់បំណុលយ៉ាងច្រើនរួចទៅហើយ។

នៅឯកិច្ចពិភាក្សារអាកាសធាតុ នាទីក្រុងបាគូ អ្នកចរចាមានគោលបំណងកំណត់គោលដៅហិរញ្ញវត្ថុអាកាសធាតុថ្មី។ ក្រុមអ្នកជំនាញមួយ ដាក់ចំនួនដែលត្រូវការ គឺ ១សែនកោដិដុល្លារ ក្នុង ១ឆ្នាំ ដែលប្រមាណជា ១ភាគរយនៃសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោក។ បើគ្មានការសន្យាផ្ដល់ប្រាក់ដ៏ច្រើននេះទេ ប្រទេសដែលកំពុងមានសេដ្ឋកិច្ចរីកចម្រើន អាចនឹងជួបប្រទះជាមួយការទាមទារឲ្យសម្អាតការបង្កកខ្វក់អាកាសធាតុរបស់ពួកគេឲ្យបានលឿនជាងមុន ដែលចុងក្រោយវានឹងធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ដល់ពលរដ្ឋនៃបណ្ដាប្រទេសអ្នកមានទាំងនោះ៕