រដ្ឋាភិបាលចម្រុះរបស់អាល្លឺម៉ង់ បានដួលរលំ ដោយសារការបដិសេធរបស់រដ្ឋមន្ត្រីហិរញ្ញវត្ថុ ដែលរារាំងអធិការបតី លោក Olaf Scholz មិនឲ្យធ្វើការចំណាយក្នុងចំនួនដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់។ ខណៈដែលប្រទេសជាតិកំពុងប្រញាប់ប្រញាល់ឆ្ពោះទៅរកការបោះឆ្នោតថ្មី ក្នុងខែកុម្ភៈ ប្រទេសនេះប្រឈមនឹងភាពមិនប្រាកដប្រជា ទាំងផ្នែកនយោបាយ និងសេដ្ឋកិច្ចជាច្រើនខែ។

នេះមិនមែនគ្រាន់តែជាជម្លោះនយោបាយក្នុងស្រុកមួយទៀត ដែលកំពុងកើតមាននៅទីក្រុងប៊ែរឡាំងនោះទេ។ បើទោះបីការសម្លឹងមើលរបស់ពិភពលោក បានតម្រង់ស្រុះគ្នាទៅសហរដ្ឋអាមេរិក និងការជាប់ឆ្នោតឡើងវិញរបស់លោក Donald Trump ក៏ដោយ ក៏ស្ថានភាពរបស់អាល្លឺម៉ង់កំពុងត្រូវបានតាមដានដូចគ្នាដែរ។

ការដួលរលំនៃរដ្ឋាភិបាលចម្រុះរបស់អាល្លឺម៉ង់ បានលាតត្រដាងនូវការប្រេះស្រាំយ៉ាងជ្រៅ នៅក្នុងប្រព័ន្ធដែលរាលដាលរហូតដល់កម្រិតទប់លែងជាប់។ ហើយឥឡូវនេះ ម៉ាស៊ីនសេដ្ឋកិច្ចដែលជាប់គាំងរបស់ប្រទេសនេះ បង្ហាញពីការបញ្ចប់នៃយុគសម័យមួយ នៅក្នុងនយោបាយអឺរ៉ុប។

ការបដិសេធនាពេលនោះរបស់រដ្ឋមន្ត្រីហិរញ្ញវត្ថុ លោក Christian Lindner ក្នុងការអនុម័តឱនភាពដែលមិនត្រូវបានត្រួតពិនិត្យ បានកា្លយជាប្រតិកម្មឆ្លើយតបដ៏អស់សង្ឃឹម ចំពោះការបរាជ័យនៃរចនាសម្ព័ន្ធដែលកើតចេញពីការពិតផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចដែលមិនអាចមើលរំលងបានទៀតទេ។

យ៉ាងណាក្ដី សេដ្ឋកិច្ចរបស់អឺរ៉ុប គឺស្ថិតនៅក្រោមការឡោមព័ទ្ធ។ ពីតំបន់ខាងកើត រថយន្តអគ្គិសនីរបស់ចិនកំពុងមានពោរពាសនៅទីផ្សារអឺរ៉ុប ដោយកាត់បន្ថយតម្លៃក្រុមហ៊ុនផលិតក្នុងស្រុក។ អាល្លឺម៉ង់ និងបារាំង ដែលធ្លាប់ជាសសរស្តម្ភនៃការរួបរួមរបស់អឺរ៉ុប ឥឡូវនេះមានជម្លោះ ជុំវិញថា តើត្រូវការពារឧស្សាហកម្មរបស់ពួកគេ ទល់នឹងការដំឡើងពន្ធគាំពារនិយម ឬបង្កើនឱកាសពាណិជ្ជកម្មសេរីទ្វេរដង។

ហើយនៅភាគខាងលិច ព្យុះដែលជារចនាសម្ព័ន្ធរបស់លោក Trump កំពុងតែរំកិលចូលមក។ ការស្នើដំឡើងពន្ធ ១០ភាគរយរបស់ប្រធានាធិបតីអាមេរិក លើការនាំចូលទាំងអស់ គំរាមកំហែងដល់ការធ្វើឲ្យខាតបង់ប្រាក់ ២៦០ពាន់លានអឺរ៉ូពីសេដ្ឋកិច្ចរបស់អឺរ៉ុប៕