ចាប់តាំងពីការចាប់ផ្តើមនៃសង្រ្គាមនៅតំបន់ហ្កាហ្សាមក កុមារជាង ១៤.៥០០នាក់ ត្រូវរាយការណ៍ថាបានស្លាប់ រាប់ពាន់នាក់ទៀតបានរងរបួស និងប្រហែល ១៧.០០០ នាក់បានវង្វេង ឬត្រូវបានបំបែកចេញពីសមាជិកគ្រួសារ។ អ្នកខ្លះនៅក្មេងពេកមិនស្គាល់ឈ្មោះខ្លួនឯង ហើយនៅតែមិនស្គាល់អត្តសញ្ញាណ ដែលនេះជាឧបសគ្គដ៏លំបាកក្នុងការស្វែងរកជួបជុំសាច់ញាតិវិញ។

នៅក្នុងស្ថានភាពដ៏ច្របូកច្របល់ស្របពេលមានការទម្លាក់គ្រាប់បែក និងការភៀសខ្លួនដ៏ច្រើនលើសលប់ ទីភ្នាក់ងារកុមាររបស់អង្គការសហប្រជាជាតិ យូនីសេហ្វ បានជួយឱ្យកុមារចំនួន ៦៣ នាក់ជួបជុំជាមួយនឹងឪពុកម្តាយ ឬអាណាព្យាបាលរបស់ពួកគេ។

ដោយមានកុមារជាច្រើនទៀតនៅតែវង្វេងគ្រួសារ មនុស្សម្នាជាច្រើនបានងាកទៅរកគណៈកម្មាធិការអន្តរជាតិនៃកាកបាទក្រហម (ICRC) ឱ្យជួយ។ ដំណើរការដ៏ស្មុគស្មាញជាច្រើនត្រូវការជាចាំបាច់ ដើម្បីស្វែងរកសាច់ញាតិត្រលប់មកវិញ។

ការវង្វេងគ្នាជាង ៨.៣០០ករណី ត្រូវបានរាយការណ៍ទៅអង្គការកាកបាទក្រហម ប៉ុន្តែមានតែប្រហែល ២.១០០ករណី ប៉ុណ្ណោះដែលអាចដោះស្រាយបាន។ ក្នុងចំណោមនេះ មានតែមួយចំនួនតូចប៉ុណ្ណោះដែលនាំឱ្យមានការជួបជុំគ្រួសារវិញ៕