បទឈប់បាញ់ដ៏ផុយស្រួយនៅដែនដីហ្កាហ្សា បានអនុញ្ញាតឱ្យជនភៀសខ្លួនជាច្រើនក្នុងចំណោមមនុស្ស ១,៩លាននាក់ ឱ្យត្រឡប់ទៅតំបន់ដែលពួកគេបានភៀសខ្លួនវិញ ហើយក៏បានបន្ធូរបន្ថយភាពតានតឹងខ្លះនៅភាគខាងត្បូង និងកណ្តាលនៃតំបន់ហ្កាហ្សា ប៉ុន្តែដែនដីហ៊ុមព័ទ្ធនេះនៅតែត្រូវការជាបន្ទាន់នូវវិធីសាស្រ្តមនុស្សធម៌ដែលមានប្រសិទ្ធភាពជាងមុនដើម្បីសម្រាលទុក្ខវេទនារបស់អ្នកស្រុក។

សម្រាប់ក្រុមគ្រួសារដែលបានរួចផុតពីការទម្លាក់គ្រាប់បែក និងការបំផ្លិចបំផ្លាញឥតឈប់ឈរក្នុងជម្លោះដ៏បង្ហូរឈាមជាមួយអ៊ីស្រាអែល ការប្រយុទ្ធនៅមិនទាន់ចប់ទេ។ ពេលនេះ ពួកគេប្រឈមមុខនឹងសង្រ្គាមថ្មីមួយ ប្រឆាំងនឹងភាពក្រីក្រ ភាពអត់ឃ្លាន ការគ្មានផ្ទះសម្បែង និងភាពអស់សង្ឃឹម ខណៈលំនៅឋានបាក់បែក មន្ទីរពេទ្យមានអ្នកជំងឺច្រើនលើសលប់ ហើយសាលារៀនត្រូវបានបំផ្លាញ ឬនៅតែជាជម្រកសម្រាប់ជនភៀសខ្លួន។

ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានសប្តាហ៍កន្លងមកនេះ ការចូលប្រើប្រាស់ជំនួយបានកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងទឹកដីប៉ាឡេស្ទីនមួយនេះ ជាពិសេសនៅភាគខាងជើង ដែលត្រូវបានឡោមព័ទ្ធអស់រយៈពេលជាច្រើនខែ ប៉ុន្តែបញ្ហាប្រឈមសំខាន់ៗនៅតែមាន។

នៅទីនោះ ប្រជាជនជួបការលំបាកជាបន្តបន្ទាប់ក្នុងការទទួលបានអាហារ ទឹក ឱសថ និងការផ្គត់ផ្គង់។ ការចែកចាយនៅតែជាបញ្ហាប្រឈមដ៏សំខាន់មួយ ដោយសារហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធដែលខូចខាត ប៉ុន្តែនេះមិនមែនជាបញ្ហាតែមួយគត់នោះទេ ខណៈក៏នៅតែមានការរារាំងលើគ្រឿងផ្គត់ផ្គង់សំខាន់ៗផ្សេងៗ៕