ការសម្រេចរបស់ប្រធានាធិបតីចិន លោក ស៊ី ជីនពីង (Xi Jinping) ដើម្បីតបតវិញយ៉ាងឆាប់រហ័ស ចំពោះវិធានការដំឡើងពន្ធរបស់ប្រធានាធិបតីអាមេរិក លោក Donald Trump បានផ្ញើសារមួយយ៉ាងប្រចក្សទៅកាន់ពិភពលោកថា ប្រសិនបើអាមេរិកចង់បានសង្រ្គាមពាណិជ្ជកម្ម ប្រទេសចិនត្រៀមខ្លួនរួចជាស្រេច ដើម្បីប្រយុទ្ធជាមួយ។
ក្រោយប៉ុន្មានសប្តាហ៍នៃតបតជាមួយនឹងវិធានការកំណត់គោលដៅ និងការអំពាវនាវឲ្យមានការសន្ទនាគ្នា ប្រទេសចិនបានបង្ហាញពីវិធីសាស្រ្តដ៏តឹងរ៉ឹង កាលពីថ្ងៃទី៤ ខែមេសា ដោយឆ្លើយតបទៅនឹងពន្ធ «បដិការ» របស់លោក Trump ជាមួយនឹងកាតព្វកិច្ចពន្ធផ្ទាល់ខ្លួន និងការគ្រប់គ្រងការនាំចេញកាន់តែច្រើន។ បន្ទាប់មក កាលពីថ្ងៃចន្ទ (ទី៧ ខែមេសា) សារព័ត៌មានផ្លូវការរបស់បក្សកុម្មុយនីស្ត បានលើកឡើងនៅក្នុងការវិចារណកថាថា ទីក្រុងប៉េកាំងលែង «មានការរំពឹង» ពីការឈានដល់កិច្ចព្រមព្រៀងហើយ បើទោះបីជាទ្វារនៅតែបើកចំហសម្រាប់ការចរចាក៏ដោយ។

ការឆ្លើយតបរបស់ចិន បានធ្វើទីផ្សារពិភពលោករង្គោះរង្គើ ដោយជំរុញឲ្យមានការប្រែប្រួលឡើងចុះជាថ្មី ខណៈដែលវិនិយោគិនកំពុងប្រឈមមុខនឹងសង្គ្រាមពាណិជ្ជកម្មដែលអូសបន្លាយពេល និងច្របូកច្របល់។ លោក Trump បានធ្វើឲ្យក្ដីព្រួយបារម្ភទាំងនោះមានកាន់តែខ្លាំងឡើង កាលពីថ្ងៃទី៧ ខែមេសា ដោយបានគំរាមដំឡើងពន្ធបន្ថែម ៥០ភាគរយ ប្រសិនបើទីក្រុងប៉េកាំងមិនបោះបង់គម្រោងសងសឹកក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានថ្ងៃខាងមុខទេនោះ។
មេដឹកនាំកំពូលរបស់ចិនកំពុងបង្កើនកិច្ចប្រឹងប្រែង ដើម្បីជំរុញសេដ្ឋកិច្ចក្នុងស្រុក នៅពេលដែលទីក្រុងប៉េកាំងត្រូវប្រឈមជាមួយនឹងការពិត ដែលថា ការដំឡើងពន្ធរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក គឺចៀសមិនរួច ដោយនេះជាវិធានការដែលឥឡូវនេះនៅក្នុងអត្រាមួយដែលផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចរបស់សារព័ត៌មាន Bloomberg លើកឡើងថា ភាគច្រើននឹងលុបបំបាត់ពាណិជ្ជកម្មទ្វេភាគី។ កាលពីថ្ងៃទី៧ ខែមេសា លោក ស៊ី បានអំពាវនាវពង្រឹងដល់កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែង ដើម្បី «បញ្ចេញឲ្យបានពេញលេញ» នូវសក្តានុពលនៃការប្រើប្រាស់របស់ប្រទេស ដើម្បីជំរុញកំណើនសេដ្ឋកិច្ច។ ដោយមិនបានបញ្ជាក់ពីពេលវេលា និងទីកន្លែងដែលលោកបានធ្វើការអត្ថាធិប្បាយទាំងនោះ ទូរទស្សន៍រដ្ឋ CCTV បានរាយការណ៍កាលថ្ងៃទី៧ ខែមេសាថា មេដឹកនាំចិនបានសង្កត់ធ្ងន់ថា ការធ្វើឲ្យរស់ឡើងវិញនូវការប្រើប្រាស់ ការពង្រីកតម្រូវការ ក្នុងស្រុក និងការបង្កើនប្រសិទ្ធភាពនៃការវិនិយោគ គឺស្ថិតនៅលើរបៀបវារៈកំពូលរបស់ប្រទេស។
ទំនុកចិត្តរបស់ចិន នៅពេលនេះ កើតចេញពីជំនឿ ដែលថា ខ្លួនរៀបចំបានល្អជាងមុនក្នុងអំឡុងពេលមានសង្គ្រាមពាណិជ្ជកម្មលើកដំបូងរបស់លោក Trump នេះ ដោយបានរៀនសូត្រពីបទពិសោធន៍ កាលពី ៨ឆ្នាំមុន។ ទីក្រុងប៉េកាំងបានពង្រីកបណ្តាញដៃគូពាណិជ្ជកម្មរបស់ខ្លួន ដោយកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើសហរដ្ឋអាមេរិក ទាំងសម្រាប់ការនាំចូល និងការនាំចេញ៕

