ភ្នំពេញ៖ ក្រុមអភិរក្សបានបង្ហាញនូវសុទិដ្ឋិនិយមថា កម្ពុជា គឺជាក្តីសង្ឃឹមចុងក្រោយសម្រាប់ការអភិរក្សសត្វត្រយងចង្កំ-ក-ស កុំឱ្យផុតពូជពីលើលោក ព្រោះមកដល់ពេលនេះ ប្រទេសកម្ពុជា មានវត្តមានសត្វប្រភេទនេះច្រើនជាងគេ ខណៈនៅទូទាំងពិភពលោកចំនួនសរុបនៃសត្វនេះ មានតែជាង ១០០០ក្បាលនោះ។

នៅឆ្នាំ២០២១នេះ ក្រសួងបរិស្ថាន និងអង្គការដៃគូ រួមមានអង្គការជីវិតធម្មជាតិនៅកម្ពុជា (NatureLife / BirdLife in Cambodia) អង្គការសមាគមអភិរក្សសត្វព្រៃ (WCS) អង្គការមូលនិធិសកល​សម្រាប់អភិរក្សធនធានធម្មជាតិ (WWF) មជ្ឈមណ្ឌល​អង្គរសម្រាប់ការអភិរក្សជីវចម្រុះ (ACCB) និងក្រុមហ៊ុន Rising Phoenix បានសហការគ្នាធ្វើជំរឿនសត្វត្រយងចង្កំ-ក-ស នៅតំបន់សំខាន់ៗ​ទូទាំងប្រទេសកម្ពុជា ​ចាប់ពីខែកក្កដា ​ដល់ខែតុលា ដោយរកឃើញចំនួនដល់ទៅ ៧៥៤ក្បាល។ នេះគឺជាសញ្ញាវិជ្ជមាន និងបង្ហាញពីការកើនឡើងបន្តិចម្តងៗ នៃចំនួនប្រភេទសត្វ ដែលជិតផុតពូជមួយនេះ។

ត្រយងចង្កំ-ក-ស គឺជាអំប្បូរសត្វស្លាប ដែលត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ជាប្រភេទសត្វជិតផុតពូជបំផុត​នៅ​ក្នុង​បញ្ជីក្រហមIUCN។ សត្វប្រភេទនេះ ​មានដើមកំណើតនៅតំបន់មួយចំនួន នៃភូមិភាគ​អាស៊ី​អាគ្នេយ៍។ ចំនួនប្រជាសាស្រ្តប្រភេទសត្វនេះ ​បានធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំងនៅចុងសតវត្សទី២០។

នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា សត្វនេះ ​មានវត្តមាននៅដែនជម្រកសត្វព្រៃសៀមប៉ាង ដែនជម្រកសត្វ​ព្រៃគូលែន​ព្រហ្មទេព ​ដែនជម្រកសត្វព្រៃលំផាត់ ​តំបន់ទេសភាពវាលទំនាបខាងកើត និង​តាម​បណ្តោយ​ដងទន្លេមេគង្គ នៃដែនជម្រកសត្វព្រៃសំបូរ។​ទោះជាយ៉ាងណា ក៏នៅមានកត្តា​គំរាម​កំហែង ដូចជាការបាត់បង់ទីជម្រក ការកាប់ដើមឈើ ដែល​ពួកវា​ធ្វើសម្បុក និងទ្រនំ ការបំពុលប្រភពទឹក និងការរំខានរបស់មនុស្ស។

ក្រសួងបរិស្ថាន បាននឹងកំពុងសហការជាមួយអង្គការដៃគូ ក្នុងការអភិរក្សសត្វនេះ ដោយបានចាប់​ផ្តើមធ្វើជំរឿនជារៀងរាល់ឆ្នាំ ​នៅទីតាំងសំខាន់ៗចំនួនបួន ​ចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០០៩មកម្ល៉េះ។ លទ្ធផលជំរឿនដំបូង មានសត្វនេះ ចំនួន៣១០ក្បាលប៉ុណ្ណោះ។ បួនឆ្នាំបន្ទាប់ ចំនួនសត្វនេះ បាន​កើនឡើងដល់៩៧៣ក្បាល ក្នុងឆ្នាំ២០១៣ ប៉ុន្តែចំនួននេះ បានធ្លាក់ចុះគួរឱ្យកត់​សម្គាល់​មកតិច​ជាង ៥០០ក្បាល ក្នុងកំឡុងឆ្នាំ២០១៥ និងឆ្នាំ២០១៦។

ឯកឧត្តម នេត្រ ភក្រ្តា រដ្ឋលេខាធិការ និងជាមន្ត្រីនាំពាក្យ នៃក្រសួងបរិស្ថាន បានបញ្ជាក់ថា ក្រសួងបរិស្ថាន ​និងអង្គការដៃគូ បាននឹងកំពុងធ្វើសកម្មភាពប្រកបដោយការទទួលខុសត្រូវ និងវិជ្ជាជីវៈខ្ពស់​ ក្នុងការការពារ និងអភិរក្សជីវៈចម្រុះ ​ដែលកម្ពុជានៅសល់ ឱ្យបានគង់វង្ស​សម្រាប់​មនុស្សជំនាន់ក្រោយ។

ឯកឧត្ដម បានអំពាវនាវដល់ប្រជាពលរដ្ឋទាំងអស់ ចូលរួមការពារ និងអភិរក្សសត្វកម្រៗ ព្រោះវា​មាន​តម្លៃមហាសាលសម្រាប់ជីវៈចម្រុះ និងការអភិរក្សជាសកល និងមានតម្លៃសម្រាប់ទេសចរណ៍​ធម្មជាតិ ទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរ និងចំណូលជូនសហគមន៍ និងសេដ្ឋកិច្ចជាតិ» ៕