អ្នកទេសចរជាតិ អន្តរជាតិ ទៅលេងខេត្តសៀមរាបលោកអ្នកតែងនឹកដល់ប្រាសាទធំៗដូចជាប្រាសាទអង្គរវត្ត ប្រាសាទបាយ័ន ប្រាសាទតាព្រហ្មជាដើម ប៉ុន្ដែពួកគេភាគច្រើនមិនសូវបានទៅដល់ «ប្រាសាទតានៃ» ដែលជាទីបុរាណស្ថានដ៏ស្ងប់ស្ងាត់មួយនៅខេត្តសៀមរាប។

«ប្រាសាទតានៃ» ជាប្រាង្គប្រាសាទដ៏ចំណាស់ដែលកសាងអំឡុងរាជ្យកាលព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ កសាងនៅចុងសតវត្សទី១២ ដើម្បីឧទ្ទិសថ្វាយដល់ព្រះពុទ្ធសាសនាមហាយាន។ ស្ថិតនៅក្នុងព្រៃចូលតាមផ្លូវលំដ៏ស្ងាប់ស្ងាត់ដែលភ្ញៀវទេសចរតែងតែទៅហួសមកហួសប្រាង្គប្រាសាទដ៏ចំណាស់នេះបានឈរបង្អួតខ្លួនយ៉ាងស្រស់ស្អាតរងចាំអ្នកទេសចរទៅទស្សនា។

ដោយសារប្រាសាទតានៃ ក៏ជាប្រាសាទមួយ ក្នុងចំណោមសំណង់ដែលកសាង ក្នុងរាជរបស់ព្រះបាទជយវម៌្មទេវ-ទី៧ (ព្រះរាជាខ្មែរសោយរាជ្យ នៅចន្លោះចុងសតវត្សទី១២ និងដើមទី១៣) ជំនាញខាងបុរាណវិទ្យាក៏បានកំណត់ស្នាដៃសិល្បៈ និងស្ថាបត្យកម្មនេះ ចូលក្នុងរចនាបថបាយ័ន្ត។ កម្រិតបច្ចេកទេសមួយ ដែលគួរឲ្យកត់សម្គាល់ទៀតនោះ គឺផ្ទៃជញ្ជាំងនៃប្រាសាទនេះ ក៏មានការប្រើប្រាស់បាយអ ដើម្បីបៀកពាសពីលើថ្ម។

ដើម្បីមកទស្សនាប្រាសាទតានៃ ទេសចរអាចធ្វើដំណើរតាមផ្លូវវង់តូច។ ពេលមកដល់បន្ទប់ទឹកសាធារណៈមួយ ដែលនៅចម្ងាយប្រមាណ៥០០ម៉ែត្រ ពីកំពែងខាងជើងនៃប្រាសាទតាព្រហ្ម សូមបន្តដំណើរតាមផ្លូវលំ ដែលស្ថិតនៅក្បែរបន្ទប់ទឹកនោះ ឆ្ពោះទៅទិសខាងជើងចម្ងាយប្រមាណជាង១គីឡូម៉ែត្រតែប៉ុណ្ណោះ៕