អស្ថិរភាពនយោបាយរ៉ាំរ៉ៃរយៈពេល ២ទសវត្សរ៍ បានធ្វើឲ្យថៃប្រែពីប្រទេសសេដ្ឋកិច្ចមានសន្ទុះមួយ តាមកូរ៉េខាងត្បូង និងសិង្ហបុរី ក្នុងនាមប្រទេសអ្នកមាន ទៅជាប្រទេសតាមពីក្រោយគេក្នុងតំបន់ ដោយកំណើនសេដ្ឋកិច្ចនៅទ្រឹង បំណុលកើនឡើង វិសមភាពកាន់តែធំ និងកម្លាំងពលកម្មរួមតូច។

ទាំងនោះ គឺជាស្ថានភាព សម្រាប់ការបោះឆ្នោតនាចុងសប្តាហ៍នេះ ដែលគណបក្សមួយ កំពុងធ្វើយុទ្ធនាការកំណែទម្រង់យ៉ាងទូលំទូលាយ ទល់នឹងប្លុក២ ដែលសន្យាថា នឹងមានគោលនយោបាយប្រជានិយមបន្ថែមទៀត។

គណបក្សប្រជាជន (People’s Party) ដែលកើតចេញគណបក្សដើម Move Forward ដែលបានឈ្នះអាសនៈច្រើនបំផុត នៅក្នុងការបោះឆ្នោតចុងក្រោយ លើកឡើងថា ប្រទេសថៃអាចធ្វើឲ្យការធ្លាក់ចុះនោះប្រសើរឡើងវិញបាន លុះត្រាតែមានការកែទម្រង់នយោបាយ និងសេដ្ឋកិច្ចយ៉ាងស៊ីជម្រៅ។ ក្រុមនេះកំពុងជំរុញឲ្យកែរដ្ឋធម្មនុញ្ញឡើងវិញ ទប់ស្កាត់ភាពផ្តាច់មុខដែលចាក់ឫសយ៉ាងជ្រៅ និងរុះរើសេដ្ឋកិច្ចផ្តាច់មុខដែលខ្លួននិយាយថា រារាំងដល់ការប្រកួតប្រជែង និងនវានុវត្តន៍។

តែយ៉ាងណាក្ដី ទោះបីជាខ្លួនឈ្នះបានអាសនៈច្រើនបំផុត នៅក្នុងសភាជាន់ទាបដែលមានសមាជិក ៥០០នាក់ក៏ដោយ ក៏ការខ្វះដៃគូចម្រុះធ្វើឲ្យផ្លូវរបស់ខ្លួនទៅកាន់ការបង្កើតរដ្ឋាភិបាលកាន់តែស្មុគស្មាញ។ ចំណែកគូប្រជែង គឺគណបក្សភឿថៃ (Pheu Thai) និងគណបក្សភូមិចៃថៃ (Bhumjaithai) របស់នាយករដ្ឋមន្ត្រី លោក Anutin Charnvirakul ពេញចិត្តគោលនយោបាយដែលភាគច្រើនស្របនឹងគោលនយោបាយ ២ទសវត្សរ៍កន្លងមក ដែលនោះគឺការផ្តល់ប្រាក់ជាសាច់ប្រាក់ និងការជំរុញសេដ្ឋកិច្ចរយៈពេលខ្លី។

លោក Gareth Leather ដែលជាអ្នកសេដ្ឋកិច្ចជាន់ខ្ពស់នៅក្រុមហ៊ុន Capital Economics បានលើកឡើងថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកមានកំណែទម្រង់នយោបាយដែលមានអត្ថន័យ ពោលគឺប្រសិនបើអ្នកពិតជាមានរដ្ឋាភិបាលគាំទ្រកំណែទម្រង់ដ៏មានស្ថិរភាពនៅក្នុងអំណាចនោះ វាអាចទៅរួច ដែលបន្តិចម្ដងៗពួកគេអាចព្យាយាមដោះស្រាយបញ្ហាមួយចំនួនដែលប្រទេសថៃកំពុងប្រឈម។ ប៉ុន្តែទាល់តែអ្នកទទួលបានស្ថិរភាពនយោបាយ ដែលវានឹងពិបាកកើតឡើងខ្លាំងណាស់»។

រដ្ឋប្រហារយោធាម្តងហើយម្តងទៀត និងរដ្ឋាភិបាលស៊ីវិលដែលមានអាយុកាលខ្លី ចាប់តាំងពីដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ២០០០ មក បានធ្វើឲ្យការធ្វើផែនការរយៈពេលវែងស្ទើរតែមិនអាចទៅរួច។ ការណ៍នោះបានធ្វើឲ្យប្រទេសនេះពឹងផ្អែកយ៉ាងខ្លាំងទៅលើការនាំចេញ និងទេសចរណ៍ ដែលជាម៉ាស៊ីនជំរុញកំណើនសេដ្ឋកិច្ចពីមុន តែឥឡូវនេះកំពុងធ្លាក់ចុះ ខណៈដែលគ្មានឧស្សាហកម្មថ្មីណាមួយត្រៀមជំនួសវិស័យទាំងនេះឡើយ៕