ភ្នំពេញ៖ ការដាក់ឲ្យអនុវត្តយុទ្ធសាស្រ្តអភិវឌ្ឍវិស័យកាត់ដេរ ស្បែកជើង និងការបូប គឺសំដៅផ្លាស់ប្តូរឧស្សាហកម្មមួយ ដែលមានចីរភាពបរិស្ថាន មានភាពធន់មានតម្លៃបន្ថែមខ្ពស់ ជាមូលដ្ឋានគាំទ្រដល់ពិពិធកម្មសេដ្ឋកិច្ចឲ្យបានមុនឆ្នាំ ២០២៧ ដើម្បីឈានទៅសម្រេចចក្ខុវិស័យ នៃផែនការយុទ្ធសាស្រ្តរបស់រាជរដ្ឋាភិបាល។

ឯកឧត្តម អ៊ិត សំហេង រដ្ឋមន្រ្តីក្រសួងការងារបណ្តុះបណ្តាល និងវិជ្ជាជីវៈ លើកឡើងនៅក្នុង​ពិធី​ផ្សព្វផ្សាយ និង​ដាក់ឱ្យអនុវត្តជាផ្លូវការ​នូវយុទ្ធសាស្រ្តអភិវឌ្ឍន៍​វិស័យកាត់​ដេរផលិត​ស្បែកជើង និង​កាបូប​កម្ពុជា ២០២២-២០២៧ នៅថ្ងៃទី២១ ​ខែ មីនា ឆ្នាំ២០២២ នេះថា ​បច្ចុប្បន្នកម្ពុជា​បាន​ឈាន​ចូល​ដល់ដំណាក់កាលថ្មី ​នៃការផ្លាស់ប្តូរ​រចនា​សម្ព័ន្ធ ​ដែល​ទាមទារ​ឲ្យយុទ្ធសាស្រ្តថ្មីនេះ សំដៅប្រែក្លាយ​ និងពង្រីកមូលដ្ឋានកំណើនពីការពឹងផ្អែកលើឧស្សាហកម្មអតិពលកម្ម ទៅ​ជា​ឧស្សាហកម្មផ្អែក​លើជំនាញ ​មាន​ផលិតភាព ​និងតម្លៃបន្ថែមខ្ពស់ ដើម្បីបន្តរក្សាបាន​កំណើន​សេដ្ឋកិច្ច​ខ្ពស់​ក្នុងរយៈពេលវែង។

តាមរយៈយុទ្ធសាស្រ្តអភិវឌ្ឍវិស័យកាត់ដេរ ស្បែកជើង ​និងការបូបកម្ពុជា ២០២២-២០២ ៧ នេះ គឺជាការ​សំដៅផ្លាស់ប្តូរ​នៃឧស្សាហកម្មទាំងនេះ ឲ្យទៅជាឧស្សាហកម្មមួយ ជាមូលដ្ឋានគាំទ្រដល់​ពិពិធកម្ម​សេដ្ឋកិច្ច ​ឲ្យបានមុនឆ្នាំ ២០២៧ និងដើម្បីឈានទៅសម្រេចបាននៃក្តីប្រាថ្នា​របស់​រាជ​រដ្ឋាភិបាល​ ក្នុងការប្រែក្លាយ​តាមចក្ខុវិស័យ​ប្រទេសមានចំណូល​មធ្យម​កម្រិតខ្ពស់នៅឆ្នាំ ​២០៣០ និងជាប្រទេសមានចំណូលខ្ពស់នៅឆ្នាំ ២០៥០។

ឧកញ៉ា លឹម ហេង អនុប្រធានសភាពាណិជ្ជកម្មកម្ពុជា ថ្លែងថា ការដាក់ឲ្យអនុវត្តយុទ្ធសាស្រ្ត​អភិវឌ្ឍន៍​វិស័យកាត់ដេរ ស្បែកជើង និងការបូប​ គឺជាការធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពឡើងវិញ​លើផល​ប៉ះពាល់ និង​ការរីកចម្រើន, ការគិតគូរទាន់ពេលវេលា ​ដើម្បីជម្រុញ​ការអភិវឌ្ឍ ​ឲ្យរត់ទាន់សភាពការ នៃការប្រកួតប្រជែង​នៅលើទីផ្សារអន្តរជាតិ។

ចំណែក ឯកឧត្តមបណ្ឌិត គី សេរីវឌ្ឍន៍ អ្នកជំនាញសេដ្ឋកិច្ចនៃរាជបណ្ឌិត្យសភាកម្ពុជា យល់​ឃើញថា ​វិស័យកាត់ដេរ​ ជួយទ្រទ្រង់ក្នុងវិបត្តិកូវីដ និងបង្កើតការងារ ស្រពលេប្រទេសផ្សេងៗ​កំពុង​ជួបវិបត្តិនៃការរីករាលដាលជម្ងឺកូវីដ ១៩ ​ខណៈដែលកម្ពុជាគ្រប់គ្រងវិបត្តិនេះបាន។ ប៉ុន្តែវិស័យកាត់ដេរ ​ស្បែកជើង និងការបូបនេះ អាចមានភាពផុយស្រួយ នៅពេលប្រទេសដ៍ទៃបាន​ចាប់ផ្តើមឡើងវិញ ​។ ចំណែកកម្រិតនៃការប្រកួតប្រជែងនៅកម្ពុជាក៏ទាបជាងគេដែរ។

ចាប់តាំងពីចុង​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ ​១៩៩០ ​រហូតដល់ឆ្នាំ ២០០៨, វិស័យកាត់ដេរបានរួមចំណែកប្រមាណ ៩៥% ​និងបន្ទាប់ពីវិបត្តិហិរញ្ញវត្ថុសកលឆ្នាំ ​២០០៩ ​មកដល់បច្ចុប្បន្ន, វិស័យនេះ​នៅ​បន្តឈរ​នៅ​លំដាប់ទីមួយ​ ពោលគឺ​ រួមចំណែកជាមធ្យមជាង ៧០% នៃ​ការ​នាំចេញ​សរុប​របស់​កម្ពុជា៕អត្ថបទ៖ សុន រ៉ាឌី